Mπορεί να πιστεύετε πως αν σταματήσετε τα «παρακαλώ» και «ευχαριστώ» στους διαλόγους σας με τα chatbots, συμβάλλετε στην προστασία του περιβάλλοντος. Τι ισχύει όμως στην πραγματικότητα;

Το επιχείρημα είναι ότι όσο πιο σύντομη είναι μια εντολή, τόσο λιγότερη υπολογιστική ισχύς απαιτείται και άρα τόσο μικρότερη είναι η κατανάλωση ενέργειας.

Με μια πρώτη ματιά, η ιδέα φαίνεται λογική. Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης επεξεργάζονται το κείμενο βήμα προς βήμα και οι μεγαλύτερες εντολές πράγματι απαιτούν λίγη περισσότερη υπολογιστική προσπάθεια. Ακόμη και ο διευθύνων σύμβουλος της OpenAI, Sam Altman, έχει παραδεχθεί ότι όταν μιλάμε για δισεκατομμύρια αιτήματα, ακόμη και λίγες επιπλέον λέξεις έχουν κάποιο κόστος.

Στην πράξη, όμως, η επίδραση τέτοιων λεπτομερειών είναι αμελητέα σε σύγκριση με την τεράστια υποδομή που στηρίζει την τεχνητή νοημοσύνη. Το πραγματικό ζήτημα δεν είναι αν οι χρήστες γράφουν «παρακαλώ», αλλά η ίδια η κλίμακα της τεχνολογίας.

Η επιμονή αυτού του μύθου αποκαλύπτει κάτι σημαντικό: πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι τόσο άυλη όσο φαίνεται. Πίσω από τις ψηφιακές διεπαφές και τις «έξυπνες» απαντήσεις βρίσκεται μια μεγάλη φυσική υποδομή με πραγματικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Η σύγχρονη τεχνητή νοημοσύνη βασίζεται σε μεγάλα data centres γεμάτα υπολογιστικό εξοπλισμό υψηλής πυκνότητας. Οι εγκαταστάσεις αυτές καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας, απαιτούν συνεχή ψύξη και συνδέονται στενά με ευρύτερα συστήματα όπως η παραγωγή ενέργειας, οι υδάτινοι πόροι και η χρήση γης.

Παρότι οι υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης χρησιμοποιούνται παγκοσμίως, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους συχνά γίνονται αισθητές τοπικά. Η αυξανόμενη ζήτηση για υπολογιστική ισχύ δημιουργεί πιέσεις στα ενεργειακά δίκτυα και στους διαθέσιμους φυσικούς πόρους.

Γιατί έχει σημασία ο μύθος

Οι συζητήσεις για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της τεχνητής νοημοσύνης είναι απαραίτητες, αλλά δεν θα πρέπει να περιορίζονται σε μικρές αλλαγές συμπεριφοράς, όπως η συντόμευση των εντολών.

Τα ουσιαστικά ερωτήματα θα πρέπει να αφορούν το πώς εντάσσονται οι υποδομές τεχνητής νοημοσύνης στον ενεργειακό σχεδιασμό, πώς γίνεται η διαχείριση των αναγκών τους σε πόρους και πώς αυτή ανταγωνίζεται άλλες κοινωνικές προτεραιότητες.

Η τεχνητή νοημοσύνη ήδη προσφέρει σημαντικά οφέλη σε τομείς όπως η έρευνα, η υγεία και οι μεταφορές. Όμως, όπως κάθε μεγάλη τεχνολογική υποδομή, συνοδεύεται και από ένα περιβαλλοντικό αποτύπωμα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.