Οι Ηνωμένες Πολιτείες αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς πετρελαίου, όμως, όπως κάθε πετρελαιοπαραγωγός χώρα, δεν μπορούν απλώς να αυξήσουν την παραγωγή για να καλύψουν το κενό που έχει δημιουργηθεί στην προσφορά.

«Αν οι ΗΠΑ προσπαθούσαν να καλύψουν το παγκόσμιο έλλειμμα, θα έπρεπε σχεδόν να διπλασιάσουμε την παραγωγή μας», εξηγεί ο Μαρκ Μπάρτοου, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Texas A&M . «Δεν θα μπορούσαμε να ανοίξουμε γεωτρήσεις τόσο γρήγορα, ακόμη κι αν το θέλαμε».

Η αύξηση της εγχώριας παραγωγής ακόμη και κατά 1 εκατομμύριο βαρέλια ημερησίως - κάτι που οι ΗΠΑ πέτυχαν κατά τη διάρκεια της έκρηξης του σχιστολιθικού πετρελαίου - θα ήταν δύσκολο να επαναληφθεί, προσθέτει ο Μάικλ Λιντς του Energy Policy Research Foundation.

«Αν χρησιμοποιήσουμε τώρα κάθε γεωτρύπανο, τι θα συμβεί σε μία εβδομάδα όταν τελειώσει ο πόλεμος και η τιμή πέσει κατά 20 δολάρια;» διερωτάται. «Οι εταιρείες δεν πρόκειται να ξεκινήσουν μια παραγωγή που βασίζεται σε βραχυπρόθεσμη άνοδο των τιμών».

Την ίδια ώρα, όπως εξηγούν οι ειδικοί, το «πάγωμα» των εξαγωγών και η χρήση του αμερικανικού πετρελαίου εντός των ΗΠΑ δεν θα έφερνε μειώσεις στις τιμές.

Καταρχάς, το πετρέλαιο διαπραγματεύεται σε παγκόσμια αγορά, επομένως γεγονότα που συμβαίνουν στην άκρη του κόσμου επηρεάζουν τις τιμές για όλους.

Επιπλέον, οι ΗΠΑ δεν παράγουν επαρκείς ποσότητες του τύπου πετρελαίου που επεξεργάζονται τα διυλιστήριά τους. Στο τέλος του 2025 παρήγαγαν περίπου 13,7 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου ημερησίως, σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας. Την ίδια χρονιά, τα διυλιστήρια επεξεργάστηκαν περίπου 16,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, βασιζόμενα σε εισαγωγές για να καλύψουν το κενό, σύμφωνα με την American Fuel and Petrochemical Manufacturers (AFPM), εμπορική ένωση του κλάδου.

Αυτό συμβαίνει επειδή σχεδόν το 70% των αμερικανικών διυλιστηρίων είναι σχεδιασμένο να επεξεργάζεται βαρύ, όξινο αργό πετρέλαιο, σύμφωνα με την AFPM. Όμως μεγάλο μέρος του πετρελαίου που παράγεται στις ΗΠΑ είναι ελαφρύ, «γλυκό» αργό, το οποίο έγινε διαθέσιμο κατά την επανάσταση του σχιστολιθικού πετρελαίου.

«Χρειάζονται διαφορετικούς τύπους αργού από αυτούς που παράγουν», τονίζει ο Τζιμ Κρέιν, ερευνητής ενέργειας στο Baker Institute του Πανεπιστημίου Rice.

Ως αποτέλεσμα, μόλις το 60% του αργού πετρελαίου που επεξεργάζονται τα αμερικανικά διυλιστήρια εξορύσσεται εγχωρίως, σύμφωνα με την AFPM, ενώ η αναπροσαρμογή των εγχώριων διυλιστηρίων θα κόστιζε δισεκατομμύρια δολάρια. Θα απαιτούσε επίσης τη διακοπή λειτουργίας των εγκαταστάσεων για ένα διάστημα, κάτι που συνήθως οδηγεί σε αύξηση των τιμών της βενζίνης.

«Πολλοί, όπως ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας, υποστηρίζουν ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη πετρελαϊκή κρίση που έχει υπάρξει ποτέ, κάτι που είναι εν μέρει αλήθεια και εν μέρει υπερβολή, ανάλογα με το πώς το μετρά κανείς», αναφέρει ο Λιντς.

«Πολλά εξαρτώνται από το πόσο θα διαρκέσει αυτό… Αν συνεχιστεί για άλλες έξι εβδομάδες, τότε θα κληθούμε να διαχειριστούμε ένα πραγματικά σοβαρό πρόβλημα».

Πηγή: Associated Press