Σε σχετική ανάρτηση του ανέφερε:
Διαβούλευση για το χωροταξικό των ΑΠΕ
Το χωροταξικό των ΑΠΕ που ήλθε για διαβούλευση βάζει όριο τα 1200 μέτρα υψόμετρο για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών.
Προφανώς τα κριτήρια είναι περιβαλλοντικά αλλά και σχετιζόμενα με τις κατά τόπους αντιδράσεις διαφόρων κοινοτήτων. Ωστόσο πρέπει πιστεύω να αναρωτηθούμε πόσο επηρεάζεται ο συντελεστής απόδοσης από αυτόν το περιορισμό (δεδομένου ότι όσο ψηλότερα φυσάει περισσότερο). Τι απώλεια ενέργειας συνεπάγεται αυτό το υψόμετρο σε σχέση με την απουσία τέτοιου περιορισμού?
(Κάνω τους υπολογισμούς με την βοήθεια του ΑΙ agent - Claude)
1. Χάρτης Ελλάδας — Περιοχές άνω των 1.200μ.
Στον χάρτη που εικονίζεται σε αδρές γραμμές η Ελλάδα παρουσιάζονται οι περιοχές με υψόμετρο άνω των 1200 μέτρων. Είναι χοντρικά 14.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, το 10,5% της χώρας. Αν υπολογίσουμε τον πληθυσμό που ζει σε αυτές τις περιοχές, αδρά γιατί δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία που να συνδέουν ορεινούς οικισμούς της απογραφής με υψομετρικά στοιχεία, κατοικούν περίπου 5 -15.000 άνθρωποι, το 0,15% του πληθυσμού της χώρας.
2. Επίπτωση στην ενεργειακή απόδοση
Γιατί το υψόμετρο μετράει
Η ισχύς που παράγει μια ανεμογεννήτρια εξαρτάται από την κυβική δύναμη της ταχύτητας του ανέμου: P ∝ ½ρAv³. Δύο παράγοντες επηρεάζονται από το υψόμετρο:
α) Ταχύτητα ανέμου — Στις ορεινές κορυφές της Ελλάδας (1.400–2.000μ), η μέση ταχύτητα ανέμου είναι περίπου 8–10 m/s, έναντι 6–7 m/s σε θέσεις κάτω από 1.200μ. Επειδή η ισχύς αυξάνεται με τον κύβο, αυτή η διαφορά μεταφράζεται σε:
Υψόμετρο. Μέση ταχ. ανέμου. Σχετική ισχύς ανέμου
<600μ (πεδινά). ~5,5 m/s. 100% (βάση)
600–1.200μ. ~6,5–7 m/s. ~165–185%
1.200μ (όριο). ~7–8 m/s. ~200–240%
1.400–1.800μ. ~8,5–9,5 m/s. ~270–340%
>2.000μ ~10+ m/s. ~380–450%
β) Πυκνότητα αέρα — Στα 1.500μ η πυκνότητα είναι ~-13% σε σχέση με τη θάλασσα, επομένως αφαιρείται μία μικρή διόρθωση (~10–13%) που μερικώς αντισταθμίζει το κέρδος από την ταχύτητα.
Υπολογισμός καθαρής απώλειας
Συγκρίνοντας τη βέλτιστη ζώνη 1.400–1.800μ (που αποκλείεται) με την ανώτατη επιτρεπόμενη (1.200μ):
- Κέρδος ταχύτητας αποκλεισμένης ζώνης: +25–35% στην ταχύτητα
- Κέρδος ισχύος (κύβος ταχύτητας): +95–140% στη θεωρητική ισχύ ανέμου
- Μείον διόρθωση πυκνότητας αέρα: -12%
- Καθαρή απώλεια παραγωγής: ~30–40% λιγότερη ενέργεια ανά ανεμογεννήτρια σε σύγκριση με εγκατάσταση στα 1.600μ
Σε εθνική κλίμακα
Αν υποθέσουμε ότι οι αποκλεισμένες ζώνες (>1.200μ) θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν ~2 GW επιπλέον εγκατεστημένης ισχύος αιολικής (εκτίμηση βάσει διαθέσιμης έκτασης):
- Με capacity factor ~35% στα 1.600μ (έναντι ~25% στα 1.000μ), η ετήσια ενεργειακή απώλεια εκτιμάται σε 3–5 TWh/χρόνο — ισοδύναμο με ~3–4% της σημερινής ετήσιας κατανάλωσης ηλεκτρισμού στην Ελλάδα. Σε χρήματα, με 70 Ευρώ/Mwh αυτό ισοδυναμεί με δυνητική απώλεια 200-300 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Άλλες παράμετροι της διαβούλευσης
Το όριο των 1.200μ δεν είναι μόνο ενεργειακό ζήτημα. Τα αντεπιχειρήματα υπέρ του περιορισμού περιλαμβάνουν προστασία τοπίου και βιοποικιλότητας (αλπικά οικοσυστήματα, Natura 2000), δυσκολία πρόσβασης για συντήρηση, αυξημένο κόστος κατασκευής σε ορεινά εδάφη, και χιονοστρωσία/παγίστρωση πτερυγίων που μειώνει διαθεσιμότητα.
Αξίζει να τεθεί αυτό ρητά στη διαβούλευση — η ενεργειακή ζημία είναι σημαντική και ποσοτικοποιήσιμη, και θα πρέπει να σταθμιστεί σοβαρά έναντι των περιβαλλοντικών προστατευτικών λόγων
- Σκούρο πράσινο: 28 ορεινές ζώνες άνω των 1.200μ με ρεαλιστικά polygons βασισμένα σε πραγματικές συντεταγμένες — Πίνδος, Βόρεια και Νότια, Στερεά, Πελοπόννησος, Κρήτη, Ροδόπη
- Ανοιχτό πράσινο: ζώνες 600–1.200μ που παραμένουν επιτρεπόμενες
Πορτοκαλί τελείες: κορυφές >2.000μ — Κόκκινες: κορυφές 1.200–2.000μ
