Πως είναι μια χώρα-πρότυπο, όπου τα πλεονάσματα ρέουν άφθονα, το χρέος εξαφανίζεται με ταχύτητα φωτός και η κυβέρνηση, ως άλλος ελεήμων πατέρας, μοιράζει «κοινωνικά μερίσματα» σε μια ευγνωμονούσα κοινωνία.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε να βλέπει τα πάντα όλα ρόδινα, επιμένοντας σε μια ρητορική επιτυχίας που ξεπερνά τα όρια της πολιτικής αυταπάτης.

Όμως, την ίδια ώρα που ο πρωθυπουργός έστηνε το δικό του success story, η πραγματικότητα της κοινωνίας εισέβαλε για άλλη μια φορά με πάταγο μέσω της δημοσκόπησης της Metron Analysis, που είδε χθες το φως της δημοσιότητας. Και η αλήθεια των αριθμών είναι αμείλικτη. Η Ελλάδα του κ. Μητσοτάκη υπάρχει μόνο στα Powerpoint του Μαξίμου.

Ο πρωθυπουργός στο Υπουργικό ξαναπανηγύρισε για τα 500 εκατομμύρια ευρώ που κατευθύνθηκαν σε ενισχύσεις, κάνοντας λόγο για «δίκαιη κατανομή» και «συνετή πολιτική». Ξέχασε, βέβαια, να αναφέρει ότι αυτά τα χρήματα είναι «ψίχουλα» μπροστά στην αφαίμαξη που έχουν υποστεί τα νοικοκυριά από την αισχροκέρδεια.

Ενώ εκείνος μιλούσε για την «ταχύτερη αποκλιμάκωση χρέους των τελευταίων 40 ετών», οι πολίτες στη δημοσκόπηση απαντούσαν με μια κραυγή αγωνίας, με το 46% να θεωρεί ως μεγαλύτερο πρόβλημα την ακρίβεια, το 36% την οικονομία και το 66% να δηλώνει απερίφραστα ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση.

Ο κ. Μητσοτάκης επιτέθηκε στην αντιπολίτευση, κατηγορώντας την για «μίζερη ρητορική» και «συνθήματα του υποκόσμου». Φαίνεται πως για τον πρωθυπουργό, «υπόκοσμος» είναι το 71% των πολιτών που αξιολογούν αρνητικά την κυβέρνησή του και το 69% που αποδοκιμάζει τον ίδιο προσωπικά.

Η Νέα Δημοκρατία καταγράφει έναν πρωτοφανή δημοσκοπικό κατήφορο, κατρακυλώντας στο 21,5% στην πρόθεση ψήφου (απώλεια 2,5 μονάδων σε χρόνο μηδέν).

Όταν επτά στους δέκα πολίτες σου γυρίζουν την πλάτη, το να μιλάς για «διαγενεακά συμβόλαια» και «Ελλάδα του 2026» δεν είναι απλώς αλαζονεία, είναι πλήρης αποκοπή από την κοινωνική βάση.

Το πιο ηχηρό χαστούκι, όμως, ήρθε από το αίτημα για πολιτική αλλαγή. Το 53% πλέον ζητά κυβερνήσεις συνεργασίας, απορρίπτοντας το αφήγημα της «σταθερής μονοκρατορίας» που ευαγγελίζεται το Μαξίμου.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να συνεχίσει να αυτοθαυμάζεται για τους ρυθμούς ανάπτυξης. Όσο όμως η ανάπτυξη αυτή αφορά τους λίγους και η ακρίβεια τους πολλούς, όσο οι θεσμοί καταρρακώνονται και η διαφθορά γίνεται κανονικότητα, οι δημοσκοπήσεις θα συνεχίσουν να τον διαψεύδουν οδυνηρά.

ΥΓ. Η «ξαστεριά» που φοβάται, φαίνεται πως πλησιάζει πιο γρήγορα από όσο αντέχει το επιτελικό του κράτος.