Ο Παύλος Μαρινάκης, ως συνήθως, δεν τα κατάφερε να «σώσει ότι σωζόταν» και προτίμησε κατά την πάγια τακτική του να επιτεθεί στα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορώντας τα ότι ερμήνευσαν πρόχειρα την ανάρτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα.

«Είπε ποτέ ο Πρωθυπουργός ότι το διεθνές δίκαιο μπορούμε να το βγάλουμε στην άκρη; Ποτέ. Είπε ότι δεν ήταν εκείνη η στιγμή να μιλήσουμε για ζητήματα διεθνούς δικαίου», είπε ο κ. Μαρινάκης, επιβεβαιώνοντας έτσι ότι έχουν δίκιο όλοι όσοι κατηγορούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι έβαλε σε δεύτερη και τρίτη μοίρα το Διεθνές Δίκαιο.

Ο Ιωάννης Σταματέκος από την πλευρά του κατά την παρέμβασή του στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη, τόνισε την ανάγκη αποφυγής ενεργειών που θα μπορούσαν να κλιμακώσουν την ένταση, υπενθυμίζοντας ότι ο σεβασμός του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, του Διεθνούς Δικαίου και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση.

Στη δήλωσή της, όμως, η Ελλάδα αναγνώρισε ως προτεραιότητα την καταπολέμηση του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος και της διακίνησης ναρκωτικών, χαρακτηρίζοντάς τα ως σοβαρές απειλές για την παγκόσμια ασφάλεια, επιστρέφοντας έτσι στη γραμμή που χάραξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα το διεθνές δίκαιο.

Υπάρχουν δυστυχώς κάποιοι που βλέπουν ακόμη και τα πλέον ζητήματα με κομματικά γυαλιά και τα αντιμετωπίζουν με ιδεολογικές εμμονές. Και επιχειρούν να βρουν δικαιολογίες για μειώσουν την σοβαρότητα ενεργειών που καταπατούν κάθε έννοια δικαίου και εθνικής ανεξαρτησίας.

Είναι αυτοί που ακόμη και σήμερα λένε ότι οι ΗΠΑ δεν είναι η πρώτη φορά που παρεμβαίνει στα εσωτερικά άλλων χωρών, όπως τώρα στη Βενεζουέλα και μιλάνε για ρεαλισμό. Μας καλούν δηλαδή να αποδεχτούμε ότι επειδή οι ΗΠΑ αρέσκονται να επιτίθενται σε άλλες χώρες εδώ και δεκαετίες, αυτό είναι κάτι σύνηθες και πρέπει να το αποδεχτούμε.

Ιδιαίτερα δε για την περίπτωση της Βενεζουέλας, αφού ο Μαδούρο ήταν ένας δικτάτορας και οι ΗΠΑ εισέβαλαν στη χώρα για να τον συλλάβουν, να τον απαγάγουν και να τον δικάσουν στο δικό τους έδαφος παίζοντας το ρόλο του παγκόσμιου αστυνόμου και δικαστή ταυτόχρονα.

Αυτό, όμως, που θα έπρεπε πάνω από όλα να σκεφτούν είναι τι μπορεί να συμβεί αν εμείς ξαφνικά μπούμε στο στόχαστρο των ΗΠΑ και βρεθούμε σε παρόμοια θέση με τη Βενεζουέλα. Και μιλώντας ρεαλιστικά, τι θα λέμε εμείς, αν ξαφνικά ο Ντόναλντ Τραμπ, συνεχίζοντας να παίζει το ρόλο του δήθεν «ειρηνοποιού» μας αναγκάσει να καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι με την Τουρκία και με το «έτσι θέλω» επιβάλει λύσεις για τα εθνικά μας ζητήματα και το Κυπριακό που αντιβαίνουν το διεθνές δίκαιο;

Τότε ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επαναλάβει την άποψη του για τη Βενεζουέλα ότι «δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών»;