Στο πλαίσιο αυτό, η Eurelectric, σε συστάσεις της προς την Κομισιόν, επιχειρεί να «μετατοπίσει» τη συζήτηση από τις οριζόντιες παρεμβάσεις στη δομή του ίδιου του λογαριασμού ρεύματος. Όπως επισημαίνει, το καθαρό ενεργειακό κόστος αντιστοιχεί περίπου στο 56% του τελικού λογαριασμού, ενώ το υπόλοιπο 44% επιμερίζεται σε χρεώσεις δικτύου (18%), φόρους και λοιπές επιβαρύνσεις (15%) και κόστος άνθρακα (11%). Με βάση αυτή τη διάρθρωση, υποστηρίζει ότι υπάρχουν άμεσα περιθώρια παρέμβασης σε φόρους, ρυθμιζόμενες χρεώσεις και μηχανισμούς CO₂, που μπορούν να μειώσουν τις τιμές χωρίς να διαταράσσουν τη λειτουργία της αγοράς ή να υπονομεύουν τα επενδυτικά σήματα.
«Μέτρα που θα μπορούσαν να προσφέρουν άμεση ανακούφιση περιλαμβάνουν παρεμβάσεις σε φόρους και επιβαρύνσεις, χρεώσεις δικτύου, κόστος άνθρακα και κόστος ενέργειας», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Στο ίδιο πλαίσιο, δίνεται έμφαση σε στοχευμένες παρεμβάσεις που μπορούν να αποδώσουν άμεσα, όπως η μείωση φόρων, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ στην ηλεκτρική ενέργεια, η απομάκρυνση μη ενεργειακών χρεώσεων από τους λογαριασμούς και η καλύτερη αξιοποίηση των εσόδων από το σύστημα εμπορίας ρύπων. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο ρόλος των ρυθμιζόμενων χρεώσεων δικτύου, με την επισήμανση ότι τα κατάλληλα τιμολόγια μπορούν να δώσουν κίνητρα για μετατόπιση της κατανάλωσης εκτός αιχμής, μειώνοντας το συνολικό κόστος για το σύστημα.
Στο πεδίο του κόστους εκπομπών άνθρακα, επισημαίνεται ότι το πρόγραμμα «Investment Booster» του ETS, ύψους 30 δισ. ευρώ που προτείνει η Κομισιόν και θα χρηματοδοτηθεί από 400 εκατ. δικαιώματα εκπομπών, μπορεί να στηρίξει τη βιομηχανία. Παράλληλα, μια στοχευμένη προσαρμογή του Αποθεματικού Σταθερότητας της Αγοράς και των σχετικών παραμέτρων θα μπορούσε να λειτουργήσει υποστηρικτικά, χωρίς να υπονομεύεται ο ρόλος του ETS ως επενδυτικού σήματος. Κρίσιμη θεωρείται και η αποδοτικότερη αξιοποίηση των εσόδων του συστήματος, τα οποία ξεπέρασαν τα 43 δισ. ευρώ το προηγούμενο έτος, προκειμένου να επιταχυνθεί η απανθρακοποίηση και ο βιομηχανικός μετασχηματισμός.
Στο σκέλος του ενεργειακού κόστους, επισημαίνεται ότι τα εργαλεία κρατικών ενισχύσεων, όπως η στήριξη των τιμών για τη βιομηχανία που προτείνεται στο πλαίσιο του CISAF, σε συνδυασμό με την ενίσχυση της ευελιξίας από την πλευρά της ζήτησης, μπορούν να προσφέρουν στοχευμένη ανακούφιση.
Σε πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα, η αγορά ηλεκτρισμού στρέφει το βάρος στην επιτάχυνση του εξηλεκτρισμού και την ενίσχυση εργαλείων σταθεροποίησης τιμών, όπως τα μακροχρόνια συμβόλαια προμήθειας ενέργειας και τα συμβόλαια διαφορών, που μπορούν να περιορίσουν την έκθεση των καταναλωτών στις διακυμάνσεις των τιμών. Κρίσιμη θεωρείται επίσης η ταχύτερη ανάπτυξη καθαρής παραγωγής, αποθήκευσης και ευελιξίας, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση της Ευρώπης από το φυσικό αέριο και τις έντονες διακυμάνσεις του.
