Η Βενεζουέλα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο – πάνω από 300 δισεκατομμύρια βαρέλια.

Ωστόσο, η αξιοποίηση αυτού του τεράστιου ενεργειακού πλούτου συνοδεύεται από σοβαρές περιβαλλοντικές, κλιματικές και οικονομικές επιπτώσεις.

Μετά τη σύλληψη του προέδρου Μαδούρο, ο Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε ανοιχτά το ενδιαφέρον του για την αξιοποίηση των κοιτασμάτων, παρουσιάζοντας ένα όραμα μαζικών επενδύσεων από αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες.

Ειδικοί για το κλίμα προειδοποιούν, όμως, ότι το πετρέλαιο της Βενεζουέλας συγκαταλέγεται στα πιο ρυπογόνα παγκοσμίως.

Πρόκειται κυρίως για βαρύ, όξινο αργό πετρέλαιο που εντοπίζεται στη Λεκάνη του Ορινόκο και μοιάζει με τις πετρελαιοφόρους άμμους του Καναδά. Είναι παχύρρευστο, δύσκολο στην άντληση και απαιτεί τεράστιες ποσότητες ενέργειας για να εξαχθεί, συχνά μέσω έγχυσης ατμού στα κοιτάσματα. Η ενέργεια αυτή παράγεται κυρίως από φυσικό αέριο, αυξάνοντας σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις δεν σταματούν εκεί. Το πετρέλαιο της Βενεζουέλας έχει υψηλή περιεκτικότητα σε θείο, γεγονός που καθιστά τη διύλισή του πιο δαπανηρή και ενεργοβόρα. Παράλληλα, οι πεπαλαιωμένες και κακοσυντηρημένες υποδομές αυξάνουν τον κίνδυνο διαρροών, καύσεων φυσικού αερίου και εκπομπών μεθανίου — ενός αερίου με υπερπολλαπλάσια επίδραση στην υπερθέρμανση του πλανήτη σε σχέση με το διοξείδιο του άνθρακα.

Σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, η ένταση εκπομπών από την παραγωγή πετρελαίου στη Βενεζουέλα είναι υπερδιπλάσια του παγκόσμιου μέσου όρου. Παρότι αμερικανικές εταιρείες θα μπορούσαν θεωρητικά να βελτιώσουν την αποδοτικότητα και να μειώσουν μέρος των εκπομπών, οι ειδικοί τονίζουν ότι υπάρχουν σαφή τεχνικά και οικονομικά όρια.

Πέρα από το περιβαλλοντικό κόστος, η οικονομική βιωσιμότητα του όλου εγχειρήματος είναι αμφίβολη. Για να διατηρηθεί απλώς η σημερινή παραγωγή απαιτούνται δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ η επιστροφή στα επίπεδα ακμής θα κόστιζε ποσά που δύσκολα δικαιολογούνται σε μια παγκόσμια αγορά με χαμηλές τιμές και επιβραδυνόμενη ζήτηση.

Όπως επισημαίνουν αναλυτές, η μεγαλύτερη κλιματική απειλή δεν είναι μόνο οι άμεσες εκπομπές, αλλά και το μήνυμα που στέλνει μια τέτοια επιλογή: η ενίσχυση ενός παρωχημένου μοντέλου εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα, σε μια περίοδο που η παγκόσμια μετάβαση στην καθαρή ενέργεια είναι πιο κρίσιμη από ποτέ.

Πηγή: CNN