Ένας δείκτης που δεν κρύβεται πίσω από στημένες παρουσιάσεις και θριαμβολογίες υπουργών. Και αυτός είναι απλός: πόσο δουλεύει ο πολίτης και πόσο αμείβεται γι’ αυτό.
Η απάντηση για την Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αποκαρδιωτική. Οι Έλληνες εργάζονται περισσότερο από κάθε άλλο λαό στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά συνεχίζουν να ζουν με μισθούς που δεν φτάνουν ούτε για τα στοιχειώδη. Αν αυτό δεν αποτελεί απόδειξη αποτυχημένης οικονομικής πολιτικής, τότε τι ακριβώς αποτελεί;
Τα στοιχεία της Eurostat είναι αμείλικτα. Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα καταγράφουν τις περισσότερες ώρες εργασίας στην Ευρώπη, με σχεδόν 40 ώρες πραγματικής απασχόλησης εβδομαδιαίως, πολύ πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Την ίδια στιγμή, χώρες όπως η Ολλανδία, η Γερμανία και η Δανία δουλεύουν λιγότερο και ζουν πολύ καλύτερα. Εκεί η παραγωγικότητα επιστρέφει στον εργαζόμενο με αξιοπρεπείς αμοιβές και κοινωνική ασφάλεια. Εδώ επιστρέφει σε υπερκέρδη για λίγους και σε εξαντλημένα νοικοκυριά που μετρούν τα ψιλά πριν πάνε στο σούπερ μάρκετ.
Και ποιο είναι το αντίκρισμα για αυτή την πρωτιά στην εργασιακή εξάντληση των Ελλήνων εργαζομένων; Το απόλυτο τίποτα.
Η έρευνα διεθνούς δικτύου WhereWeWork που είδε το φως της δημοσιότητας αποκαλύπτει το μέγεθος του εμπαιγμού, καθώς το 46,7% των εργαζομένων δηλώνει ξεκάθαρα δυσαρεστημένο με τις αποδοχές του το 53,9% βιώνουν το βαθύ αίσθημα της μισθολογικής αδικίας, ξέροντας ότι ο κόπος τους υποτιμάται συστηματικά και το 60,3% είδε την αγοραστική του δύναμη να κάνει βουτιά τον τελευταίο χρόνο, καθώς ο πληθωρισμός και η ακρίβεια καταπίνουν τον μισθό πριν καν βγει ο μήνας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρέσκεται να μιλά για «σύγκλιση με την Ευρώπη». Στην πραγματικότητα, όμως, η μόνη σύγκλιση που πέτυχε είναι αυτή με τα μισθολογικά στάνταρ των μνημονίων του 2010. Το γεγονός ότι πάνω από τα δύο τρίτα των εργαζομένων βρίσκονται εγκλωβισμένα σε μισθούς κάτω των 1.500 αποτελεί την πιο τρανή απόδειξη ότι η περιβόητη «ανάπτυξη» αφορά λίγους και εκλεκτούς.
Όταν ένας στους δυο πολίτες δηλώνει ότι ο μισθός του καλύπτει με το ζόρι τα βασικά ή και λιγότερα, τότε η οικονομική πολιτική δεν είναι απλώς αποτυχημένη, είναι κοινωνικά εγκληματική.
Το απόλυτο και αδιαμφισβήτητο κριτήριο μιας αποτυχημένης οικονομίας είναι όταν η εργασία παύει να αποτελεί μέσο αξιοπρεπούς διαβίωσης και μετατρέπεται σε έναν αέναο αγώνα επιβίωσης.
Αν για να κομπορρημονεί το Μαξίμου για την οικονομία πρέπει οι Έλληνες να δουλεύουν τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη για να αμείβονται με τα λιγότερα, τότε το «επιτελικό κράτος» δεν αξίζει συγχαρητήρια, αλλά την πιο αυστηρή και καυστική καταδίκη.
Γιατί η κυβέρνηση Μητσοτάκη κατάφερε το χειρότερο δυνατόν συνδυασμό, να μετατρέψει την Ελλάδα σε πρωταθλήτρια εργασιακής εξάντλησης και ταυτόχρονα ουραγό αξιοπρεπούς αμοιβής.
