Γιάννης Τριήρης: Προϊόντα περιόδου και λαϊκισμός ... περιόδου Μητσοτάκη

Γιάννης Τριήρης: Προϊόντα περιόδου και λαϊκισμός ... περιόδου Μητσοτάκη
Τετάρτη, 04/11/2026 - 08:09

Σε μια ακόμη επίδειξη φθηνού λαϊκισμού, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακάλυψε ξαφνικά ότι η ισότητα των φύλων μπορεί να χωρέσει σε έναν φορολογικό συντελεστή. Μείωση του ΦΠΑ στα προϊόντα περιόδου από το 24% στο 13%, ανακοίνωσε με περισσή ικανοποίηση, παρουσιάζοντας μια περιορισμένη φορολογική ελάφρυνση ως περίπου κορυφαία κοινωνική παρέμβαση.

Έτσι, η κυβέρνηση που αδυνατεί να αντιμετωπίσει την ακρίβεια, τις μισθολογικές ανισότητες και την εργασιακή ανασφάλεια των γυναικών, εμφανίζεται τώρα να ανακαλύπτει την κοινωνική πολιτική στο ράφι του σούπερ μάρκετ και στα προϊόντα περιόδου.

Για να είμαστε σαφείς, η μείωση του ΦΠΑ είναι σωστή και μάλιστα καθυστέρησε. Τα συγκεκριμένα προϊόντα δεν αποτελούν πολυτέλεια, αλλά αναγκαία είδη καθημερινής υγιεινής. Αλλά δεν είναι τα μοναδικά στα οποία ο ληστρικός ΦΠΑ θα έπρεπε να είχε μειωθεί.

Στη συγκεκριμένη πρωθυπουργική εξαγγελία το ζήτημα δεν είναι η ίδια η φορολογική ελάφρυνση, αλλά η πολιτική εκμετάλλευσή της και η προσπάθεια να παρουσιαστεί ως απόδειξη κοινωνικής ευαισθησίας μιας κυβέρνησης που αφήνει άλυτα τα πολύ σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην Ελλάδα. Γιατί η ισότητα των φύλων δεν κρίνεται από έναν φορολογικό συντελεστή, ούτε η οικονομική και κοινωνική θέση των γυναικών βελτιώνεται με επικοινωνιακές ανακοινώσεις.

Αν ο πρωθυπουργός ήθελε πραγματικά να ασχοληθεί με την καθημερινότητα των Ελληνίδων, θα μπορούσε να ξεκινήσει από ορισμένους αριθμούς που δεν χωρούν σε κυβερνητικά σχέδια και πολιτικές.

Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το Β΄ τρίμηνο του 2026 η ανεργία των γυναικών έφτασε το 10,6%, σχεδόν διπλάσια από το 5,7% των ανδρών. Σε απόλυτους αριθμούς, 228.900 γυναίκες αναζητούσαν εργασία χωρίς αποτέλεσμα. Την ίδια στιγμή, το ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στο εργατικό δυναμικό, δηλαδή το ποσοστό των γυναικών εργάσιμης ηλικίας που είτε εργάζονται είτε αναζητούν εργασία, περιορίζεται στο 46,7%, έναντι 60,4% στους άνδρες. Μια ακόμη ένδειξη ότι η ισότιμη πρόσβαση των γυναικών στην αγορά εργασίας εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο και όχι κυβερνητικό επίτευγμα.

Αλλά και για εκείνες που έχουν καταφέρει να βρουν δουλειά, η μισθολογική ισότητα εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο. Τα τελευταία επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι οι γυναίκες αμείβονται κατά μέσο όρο 13,4% λιγότερο ανά ώρα από τους άνδρες. Το ποσοστό παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητο από το 2022, ενώ στον κλάδο της ενημέρωσης και επικοινωνίας η ψαλίδα εκτοξεύεται στο 25,3%.

Αυτές είναι οι πραγματικές ανισότητες που θα έπρεπε να απασχολούν την κυβέρνηση: η εργασιακή ανασφάλεια, οι χαμηλότερες αμοιβές, η επισφαλής απασχόληση, οι δυσκολίες επαγγελματικής εξέλιξης και η οικονομική εξάρτηση χιλιάδων γυναικών. Για όλα αυτά χρειάζονται ουσιαστικές πολιτικές, συγκεκριμένα μέτρα και κυρίως αποτελέσματα. Πολύ περισσότερο όταν η ακρίβεια και το αυξημένο κόστος ζωής πλήττουν ασφυκτικά τα νοικοκυριά με χαμηλότερα εισοδήματα, στα οποία οι γυναίκες συχνά βρίσκονται σε ακόμη δυσμενέστερη θέση.

Και υπάρχει ένα ακόμη ζήτημα, πολύ πιο σκοτεινό, που δεν επιδέχεται ούτε επικοινωνιακή διαχείριση ούτε φορολογικές εκπτώσεις.

Οι γυναικοκτονίες. Η 6η Ετήσια Έκθεση της Γενικής Γραμματείας Ισότητας καταγράφει 16 γυναίκες που δολοφονήθηκαν το 2025 από άνδρες του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Πρόκειται για το 69,6% του συνόλου των γυναικών που έπεσαν θύματα ανθρωποκτονίας εκείνη τη χρονιά. Δεκαέξι γυναίκες που δεν πρόλαβαν να δουν καμία κυβερνητική εξαγγελία να μετατρέπεται σε πραγματική προστασία.

Η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας απαιτεί αποτελεσματικούς μηχανισμούς πρόληψης, επαρκείς δομές φιλοξενίας, στελεχωμένες κοινωνικές υπηρεσίες, ουσιαστική αστυνομική προστασία και άμεση ανταπόκριση στις καταγγελίες των θυμάτων. Απαιτεί ένα κράτος που θα παρεμβαίνει πριν μια γυναίκα προστεθεί στον κατάλογο των θυμάτων και όχι απλώς θα εκφράζει τη λύπη του μετά από κάθε τραγωδία.

Το πρόβλημα, τελικά είναι ότι ο πρωθυπουργός επιχειρεί να παρουσιάσει μια αυτονόητη και περιορισμένη ελάφρυνση ως πολιτική ισότητας. Όμως, όσο οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ανεργία, μισθολογικές διακρίσεις και ανασφάλεια, το ΦΠΑ 13% είναι απλώς ένα ακόμη επικοινωνιακό άλλοθι μιας κυβέρνησης που βαφτίζει τις αυτονόητες υποχρεώσεις της κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.

ΥΓ. Η νεολαία του κόμματος Μητσοτάκη, έσπευσε να διεκδικήσει την «πατρότητα» της ρύθμισης, ανακοινώνοντας πως «Πριν από τρία χρόνια, η ΟΝΝΕΔ κατέθεσε πρόταση για τη μείωση του ΦΠΑ στα προϊόντα περιόδου». Εκτός των άλλων, μάλλον άργησε να την … διαβάσει ο πρωθυπουργός, δείχνοντας έτσι πόση σημασία δίνει στη νέα γενιά, ακόμη και αν είν αι της παράταξης του.