Ο πρωθυπουργός ανέβασε βίντεο για τη μείωση του σταθερού τιμολογίου της ΔΕΗ στα 11,5 λεπτά την κιλοβατώρα και πανηγύρισε ότι η «ισχυρή ΔΕΗ» λειτουργεί ως «ασπίδα προστασίας» για την ελληνική οικογένεια. Μάλιστα, φρόντισε να θυμίσει ότι το 2019 η επιχείρηση βρισκόταν, όπως είπε, στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ενώ σήμερα μπορεί να απορροφά μέρος του κόστους και να κρατά χαμηλά τις τιμές.
Μόνο που εδώ η πολιτική μνήμη αποδεικνύεται ενοχλητική.
Γιατί η ΔΕΗ που σήμερα ο κ. Μητσοτάκης παρουσιάζει ως «Δημόσια Επιχείρηση» επί των ημερών του έπαψε να ελέγχεται από το Ελληνικό Δημόσιο. Με την αύξηση κεφαλαίου του 2021, η συμμετοχή του Δημοσίου περιορίστηκε περίπου στο 34% και η ίδια η ΔΕΗ αναγνωρίζει ότι από τότε έπαψε να βρίσκεται υπό κρατικό έλεγχο. Σήμερα το Δημόσιο κατέχει συνολικά μόλις το 33,4%.
Η ΔΕΗ, πλέον, όσο κι αν προσπαθεί ο πρωθυπουργός να την ξαναβαφτίσει, δεν είναι κρατική επιχείρηση με την κλασική έννοια. Είναι μια εισηγμένη ενεργειακή εταιρεία με ιδιώτες μετόχους και ισχυρή παρουσία επενδυτικών κεφαλαίων. Ενδεικτικά, η CVC έχει πλέον συμμετοχή 17,17%.
Ο άνθρωπος, λοιπόν, που υπερηφανευόταν για την απελευθέρωση της ΔΕΗ από τον κρατικό έλεγχο, επιστρέφει σήμερα για να μας εξηγήσει πόσο σημαντική είναι η «Δημόσια Επιχείρηση» για την προστασία των πολιτών.
Η πολιτική ανάγκη είναι προφανής. Η ενεργειακή ακρίβεια δεν είναι επικοινωνιακό τέχνασμα της αντιπολίτευσης. Είναι καθημερινή πραγματικότητα για εκατομμύρια νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Και η Ελλάδα εξακολουθεί να πληρώνει ακριβά την ηλεκτρική ενέργεια σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.
Και για τις επιχειρήσεις τα πράγματα ήταν ακόμη πιο δυσάρεστα. Πέρυσι η Ελλάδα κατέγραψε αύξηση της τάξης του 30% στις τιμές ηλεκτρικής ενέργειας για μη οικιακούς καταναλωτές σε σχέση με έναν χρόνο πριν, τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ των χωρών της σχετικής σύγκρισης της Eurostat.
Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, που έχει ως αποτέλεσμα την ραγδαία δημοσκοπική πτώση του κυβερνώντος κόμματος και την απώλεια στις προηγούμενες εκλογές ενός εκατομμυρίου ψηφοφόρων, ο πρωθυπουργός επιχειρεί τώρα να εμφανιστεί ως ο πολιτικός που αφουγκράζεται τα προβλήματα της κοινωνίας. Και χωρίς καμία αμφιβολία ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα είναι η ακρίβεια και ιδιαίτερα η ενεργειακή ακρίβεια. Έτσι επέλεξε το ρόλο του πολιτικού που «κρατά χαμηλά» το ρεύμα. Και δεν είναι τυχαίο ότι επιστρατεύεται η ΔΕΗ ως επικοινωνιακό όχημα. Όταν η κοινωνία δεν αντέχει άλλο την ακρίβεια, ακόμη και ο πιο συνεπής υπέρμαχος της αγοράς ανακαλύπτει τα οφέλη μιας δημόσιας επιχείρησης που μπορεί να λειτουργεί ως «ασπίδα» για τον καταναλωτή.
Η κυβέρνηση δικαιούται ασφαλώς να πανηγυρίζει όταν μειώνεται μια τιμή. Δεν δικαιούται όμως να ξαναγράφει την ιστορία της ΔΕΗ για να παρουσιάσει ως «κρατική προστασία» μια αγορά που η ίδια φρόντισε να απομακρύνει από τον κρατικό έλεγχο.
Ούτε μπορεί να ζητά από τους πολίτες να ξεχάσουν ποιος ήταν εκείνος που έκανε την αποκρατικοποίηση και ποιος είναι σήμερα εκείνος που εμφανίζεται ως προστάτης της «Δημόσιας Επιχείρησης».
Τελικά, η μεγαλύτερη είδηση δεν είναι ότι ο Μητσοτάκης μιλά για φθηνότερο ρεύμα. Είναι ότι, όταν η κοινωνία στριμώχνεται, ο νεοφιλελευθερισμός ανακαλύπτει ξαφνικά τη δημόσια παρέμβαση.
Ανάγκας και θεοί πείθονται.
ΥΓ. Και να μην ξεχνάμε ότι ο καταναλωτής δεν πληρώνει το βίντεο του πρωθυπουργού. Πληρώνει τον λογαριασμό. Και τα 11,5 λεπτά της κιλοβατώρας είναι η τιμή του συγκεκριμένου προϊόντος, όχι ο τελικός λογαριασμός. Υπάρχουν δίκτυα, ρυθμιζόμενες χρεώσεις, φόροι και ΦΠΑ που διαμορφώνουν το ποσό που τελικά φτάνει στο ελληνικό σπίτι και είναι διπλάσιο της αξίας του ρεύματος.
