Εδώ και αρκετά χρόνια, ένα πρωτόγνωρο φαινόμενο απλώνεται αθόρυβα στην επιφάνεια του Ατλαντικού.

Ιδωμένο από το διάστημα, μοιάζει με μια τεράστια καφέ κορδέλα που συνδέει δύο ηπείρους.

Μέχρι πρόσφατα, η ύπαρξή του ήταν σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, ενώ σήμερα, συναρπάζει τους επιστήμονες και ανησυχεί τις παράκτιες κοινότητες.

Τον περασμένο Μάιο, δορυφόροι εντόπισαν 37,5 εκατομμύρια τόνους πελαγικού σαργασσού (καφέ φυκιού) να σχηματίζουν μια συνεχή ζώνη από τη Δυτική Αφρική έως τον Κόλπο του Μεξικού.

Αυτή η «Μεγάλη Θάλασσα των Σαργασσών» δεν υπήρχε πριν από 15 χρόνια. Έως το 2025, έφτασε σε μήκος ρεκόρ 5.500 μιλίων - διπλάσιο από το πλάτος των ΗΠΑ.

Μια νέα μελέτη στο περιοδικό Harmful Algae τεκμηριώνει τη ραγδαία εξάπλωση και την επιταχυνόμενη ανάπτυξη του φυκιού τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες.

{ https://www.youtube.com/watch?v=5mxL_KwbBZw&t=1s}

Θρεπτικά συστατικά από την ξηρά «ταϊζουν το τέρας»

Ο σαργασσός ευδοκιμεί με το άζωτο και τον φώσφορο. Σε πλούσια νερά, η βιομάζα του μπορεί να διπλασιαστεί σε μόλις 11 ημέρες. Μεταξύ 1980 και 2020, η περιεκτικότητα αζώτου στους ιστούς του αυξήθηκε κατά 55%, αποκαλύπτοντας μια βαθιά μεταβολή.

Τα θρεπτικά συστατικά δεν προέρχονται πλέον μόνο από φυσικές ωκεάνιες διεργασίες, αλλά εισρέουν από την ξηρά μέσω γεωργικών απορροών και λυμάτων. Ο Αμαζόνιος παίζει κεντρικό ρόλο, καθώς απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες κατά τις πλημμύρες, τροφοδοτώντας το φαινόμενο.

Στη συνέχεια, τα ωκεάνια ρεύματα μεταφέρουν αυτές τις μάζες. Στον Κόλπο του Μεξικού, η εισροή από τους ποταμούς Μισισιπή και Ατσαφαλάγια έχει προκαλέσει δραματικούς εκβρασμούς στις ακτές, αυξάνοντας στα ύψη το κόστος καθαρισμού.

Από οικολογικό πλεονέκτημα, παγκόσμιο πρόβλημα

Ο σαργασσός δεν είναι εγγενώς επιβλαβής. Η NOAA τον αναγνωρίζει ως ζωτικό βιότοπο για πάνω από 100 είδη (ψάρια, χελώνες). Όμως, η υπερβολική ποσότητα αλλάζει τα πάντα.

Όταν τεράστιες μάζες ξεβράζονται στις ακτές, σαπίζουν και απελευθερώνουν τοξικό υδρόθειο, πνίγουν τις παραλίες, δημιουργούν νεκρές ζώνες χωρίς οξυγόνο και καταστρέφουν τους κοραλλιογενείς υφάλους. Οι τουριστικές παράκτιες οικονομίες πλήττονται άμεσα. Επιπλέον, τα φύκια που αποσυντίθενται εκπέμπουν μεθάνιο, εγείροντας ερωτήματα για τον ρόλο τους στην κλιματική αλλαγή.

Οι επιστήμονες ζητούν διεθνή παρακολούθηση και μείωση των απορροών, καθώς ο ευτροφισμός αναδιαμορφώνει πλέον τον ανοιχτό ωκεανό.

Με τον πλανήτη να υπερθερμαίνεται, η Θάλασσα των Σαργασσών ίσως δεν είναι μια μεμονωμένη ανωμαλία, αλλά το πρώτο σημάδι μιας ευρύτερης πλανητικής μεταβολής.

Πηγή: futura-sciences.com