Για ένα «απροκάλυπτα σκανδαλώδες και προκλητικά ατεκμηρίωτο» νομοσχέδιο «που ανοίγει δρόμους οι οποίοι αύριο θα είναι πολύ δύσκολο να κλείσουν» έκανε λόγο από το βήμα της Βουλής η βουλεύτρια Φλώρινας της Νέας Αριστεράς, Πέτη Πέρκα, κατά την συζήτηση του σχεδίου νόμου του ΥΠΕΝ στην Ολομέλεια.
Ξεκινώντας την τοποθέτησή της η Πέτη Πέρκα εξέφρασε τα συλλυπητήρια εκ μέρους της Νέας Αριστεράς για την τραγική απώλεια των τριών αδικοχαμένων πυροσβεστών, επισημαίνοντας ότι «το τραγικό αυτό συμβάν ήρθε μόλις δύο 24ωρα μετά την κοινοβουλευτική ερώτηση των βουλευτών/τριών της Νέας Αριστεράς, για τις εργασιακές εκκρεμότητες των Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης. Τα «κροκοδείλια δάκρυα» δεν αρκούν· απαιτείται εδώ και τώρα η πλήρης θεσμική θωράκιση, η στελέχωση του Πυροσβεστικού Σώματος και η ουσιαστική αναγνώριση του επικίνδυνου έργου τους, ώστε να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα στο βωμό της κρατικής αναλγησίας και ανεπάρκειας».
Επιπλέον, συνέχισε σχολιάζοντας τη συζήτηση που άνοιξε για τα πυρηνικά, τονίζοντας μάλιστα πως η Νέα Αριστερά έχει εκφράσει την αντίθεσή της εδώ και χρόνια: «Σε μια χώρα που παίρνει φωτιά εργοστάσιο μπισκότων, εργοστάσιο παραγωγής ξυδιού και ανταλλακτικών είναι αστείο να μιλάμε για πυρηνικά».
Στο κύριο μέρος της ομιλίας της, η Πέτη Πέρκα στάθηκε στην σκανδαλώδη διάταξη που αφορά τους εγκαταλελειμμένους και φθίνοντες οικισμούς και εξυπηρετεί τα συμφέροντα μεγαλοβιομηχάνου. Συγκεκριμένα, όπως τόνισε η Πέτη Πέρκα, «το ν/σ τροποποιεί υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο του 2014 (ν. 4280/2014) περί ιδιωτικής πολεοδόμησης ως εξής: απλώνει τη δυνατότητα σε όλα τα νησιά, δίνει το δικαίωμα και σε ιδιώτες εκτός από τους δήμους και αυξάνει τις εκτάσεις από τα 100 στρέμματα στα 200». Υπενθύμισε ότι κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου στις επιτροπές, η ίδια είχε αναφερθεί στο παράδειγμα της Σερίφου «που καταγράφονται 14 φθίνοντες ή εγκαταλελειμμένοι οικισμοί και τη Σαντορίνη με 21 που σημαίνει πάνω από 4.000 στρέμματα νέας δόμησης». Στο σημείο αυτό διερωτήθηκε για ποιο λόγο η κυβέρνηση εισάγει αυτές τις τροποποιήσεις εξηγώντας ότι «σε κάθε νομοσχέδιο ψάχνουμε να βρούμε ποιον εξυπηρετεί η κυβέρνηση. Τώρα νομίζουμε πως το βρήκαμε».
Χαρακτηριστικά, η βουλεύτρια δήλωσε: «Ο μεγαλοβιομήχανος κ. Στασινόπουλος και ταυτόχρονα βασικός μέτοχος εταιρείας ακίνητης περιουσίας έχει αγοράσει πολύ μεγάλη έκταση γύρω από τον εγκαταλελειμμένο οικισμό Μοναστήρια στην Τήνο και προωθεί σχέδιο ανάπτυξής της μέσω νεοσύστατης εταιρείας του. Μήπως αυτές οι τροποποιήσεις εξυπηρετούν αυτή ακριβώς την ανάπτυξη η οποία διαφορετικά δεν θα ήταν δυνατή μέσω της υπάρχουσας νομοθεσίας; Είναι άλλωστε γνωστή η ιστορική σχέση της οικογένειας Στασινόπουλου με την παράταξη της ΝΔ». Προς επίρρωση όσων ανέφερε, η Πέτη Πέρκα κατέθεσε και φωτογραφία με το τοπογραφικό, αλλά και την μονοπρόσωπη ΙΚΕ. Κάλεσε μάλιστα τους βουλευτές της συμπολίτευσης να μην αποδεχτούν να περάσει αυτή η διάταξη στο όνομά τους, υπενθυμίζοντάς τους την υπόθεση του Πόρτο Καρράς.
Απαντώντας στις αναφορές του υπουργού σχετικά με την αναζωογόνηση της υπαίθρου, ανέφερε ότι «απαιτεί αποκατάσταση του υφιστάμενου οικιστικού ιστού, προστασία του τοπίου, του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς, δημόσιες υποδομές, στήριξη του πρωτογενούς τομέα, της μόνιμης κατοικίας και της τοπικής οικονομίας. Όχι gated villages, πολυτελή resorts και νέες ζώνες εκτός σχεδίου δόμησης για λίγους και ισχυρούς επενδυτές-φίλους της κυβέρνησης».
Η Πέτη Πέρκα δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο υπόλοιπο μέρος του ν/σ υπογραμμίζοντας ότι η κυβέρνηση το παρουσιάζει σαν «δομική μεταρρύθμιση» και ως ολοκληρωμένη απάντηση στις προκλήσεις της λειψυδρίας και της κλιματικής κρίσης. Όμως, εξήγησε πως υπάρχει πια ένα γνωστό μοτίβο: «Συγκέντρωση αρμοδιοτήτων, αποφάσεις χωρίς επαρκή τεκμηρίωση, παρακάμψεις των θεσμικών κανόνων, απομάκρυνση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών από τη διαχείριση ενός θεμελιώδους δημόσιου αγαθού: του νερού και παντού και πάντα απόσυρση του δημοσίου προς εξυπηρέτηση φίλιων ιδιωτικών συμφερόντων. Προφανώς για να επιτευχθούν όλα αυτά παραλείπετε συστηματικά όχι μόνο την ουσιαστική και δημοκρατική διαβούλευση αλλά ακόμα και την τυπική. Νομοθετείτε για τις Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης χωρίς τις ΔΕΥΑ. Νομοθετείτε για τους δήμους χωρίς τους δήμους». «Φαίνεται ότι κανείς δεν καταλαβαίνει το βάθος των μεταρρυθμίσεών σας γι’ αυτό όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς διαφωνούν και απειλούν με προσφυγές», σχολίασε σκωπτικά.
Στην συνέχεια εξήγησε πώς οι ΔΕΥΑ βρέθηκαν σε οικονομική ασφυξία, τονίζοντας ότι «το ενεργειακό κόστος των ΔΕΥΑ εκτινάχθηκε και έφτασε να αντιπροσωπεύει ακόμη και το 40% έως 50% του συνολικού λειτουργικού τους κόστους. Μήπως θυμόμαστε ποιος επέβαλε το 2021 τη ρήτρα αναπροσαρμογής και ποιος επίτρεψε να γίνει η ενεργειακή κρίση εξαιτίας της πολεμικής σύρραξης Ουκρανίας Ρωσίας, ευκαιρία για κερδοσκοπία των μεγάλων ενεργειακών παικτών;». Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι «χρησιμοποιεί τις συνέπειες της δικής της πολιτικής ως άλλοθι για να επιβάλει τη δική της αρχιτεκτονική στη διαχείριση του νερού», εξηγώντας ότι «συνενώνει χωρίς να έχει παρουσιάσει κανένα αντικειμενικό και μετρήσιμο τεχνοοικονομικό κριτήριο, 43 φορείς σε Αττική, Βοιωτία, Εύβοια και Φωκίδα με την ΕΥΔΑΠ και 25 φορείς σε Θεσσαλονίκη και Χαλκιδική με την ΕΥΑΘ». Γι’ αυτό η Πέτη Πέρκα μίλησε για «μια διοικητική συγκόλληση δεκάδων διαφορετικών φορέων, με εντελώς διαφορετικές υποδομές, ανάγκες, οικονομικά δεδομένα και γεωγραφικά χαρακτηριστικά, σε δύο γιγαντιαίους οργανισμούς. Φυσικά χωρίς σαφές σχέδιο, χωρίς αναλυτική αξιολόγηση των επιπτώσεων». Και πρόσθεσε πως «η διαχείριση του νερού δεν μπορεί να είναι μια άσκηση συγχώνευσης ισολογισμών. Πρέπει να οργανώνεται ανά λεκάνη απορροής και ανά υδατικό διαμέρισμα, με βάση τα πραγματικά υδρολογικά δεδομένα, τη διαθεσιμότητα των υδατικών πόρων, τις ανάγκες ύδρευσης και άρδευσης, την κατάσταση των δικτύων, τις περιβαλλοντικές πιέσεις και τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής. Άλλες ανάγκες έχει μία μεγάλη αστική περιοχή, άλλες ένα μικρό νησί, άλλες ένας ορεινός δήμος και άλλες μία αγροτική περιοχή με έντονες ανάγκες άρδευσης».
Η βουλεύτρια ξεκαθάρισε ότι «αντί για λίγους υπερσυγκεντρωτικούς οργανισμούς, χρειάζονται ισχυροί διαδημοτικοί φορείς, με κεντρικό και ουσιαστικό ρόλο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Γιατί οι δήμοι και οι ΔΕΥΑ γνωρίζουν τα δίκτυα, τις απώλειες, τις γεωτρήσεις, τις ανάγκες των κατοίκων, τις εποχικές πιέσεις, τις ελλείψεις προσωπικού και τις πραγματικές δυνατότητες κάθε τόπου. Αυτή η γνώση δεν αντικαθίσταται από έναν χάρτη και ένα διοικητικό διάγραμμα που σχεδιάστηκε σε ένα υπουργικό γραφείο». Επιπλέον, κατέστησε σαφές πως με το εν λόγω ν/σ η κυβέρνηση δεν ιδιωτικοποιεί ρητά την ιδιοκτησία του νερού. Ωστόσο, παρατήρησε πως «η ιδιωτικοποίηση δεν αρχίζει πάντοτε με την πώληση της ιδιοκτησίας. Μπορεί να αρχίσει με την εκχώρηση των λειτουργιών, των υποδομών, της συντήρησης, της διαχείρισης και τελικά της τιμολογιακής πολιτικής. Αποδυναμώνετε τον άμεσο έλεγχο της Αυτοδιοίκησης και δεν θεσπίζετε σαφείς και ρητές ασφαλιστικές δικλίδες απέναντι στην εκχώρηση κρίσιμων λειτουργιών σε ιδιώτες. Με αυτόν τον τρόπο ανοίγετε τον δρόμο για αναθέσεις μέσω Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, για ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στην τιμολόγηση και για αυξανόμενη ιδιωτική συμμετοχή στη διαχείριση της ύδρευσης, της αποχέτευσης και της άρδευσης. Αυτός είναι ο πραγματικός κίνδυνος πίσω από τη λεγόμενη «αναδιοργάνωση».
Τέλος, αναφέρθηκε και στο έργο «Εύρυτος», για το οποίο όπως υπογράμμισε «δεν υπάρχουν τα αναγκαία δεδομένα που να τεκμηριώνουν την αδήριτη ανάγκη του», ενώ συμπλήρωσε ότι «το επιχείρημα περί λειψυδρίας είναι έωλο, δεν πρόκειται για απρόβλεπτο γεγονός όπως μια θεομηνία». Μάλιστα, σημείωσε ότι «πάλι με άλλοθι την λειψυδρία, η κυβέρνηση δεν χάνει την ευκαιρία για απευθείας αναθέσεις όπως φαίνεται και στο άρθρο 36».
Ακούστε ολόκληρη την τοποθέτηση
