Ο οικονομολόγος φυσικών πόρων του Μπέρκλεϊ, Maximilian Auffhammer, δημοσίευσε τον περασμένο Δεκέμβρη ένα καυστικό αλλά ιδιαίτερα κατατοπιστικό σχόλιο για τους μακροσκελείς και δυσνόητους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος - και για το πώς αυτοί θα μπορούσαν να βελτιωθούν.
Όπως επεσήμανε, το ζήτημα δεν είναι απλώς αισθητικό.
Οι καταναλωτές θα έπρεπε να μπορούν να κατανοούν εύκολα τους λογαριασμούς τους, ιδίως σε μια περίοδο όπου η ζήτηση και οι τιμές στην ενέργειας αυξάνονται και το ενεργειακό μείγμα του δικτύου μεταβάλλεται.
Κατά τον Auffhammer, για τους περισσότερους ανθρώπους ο βασικός - και συχνά μοναδικός - τρόπος επαφής με τις ενεργειακές είναι ο λογαριασμός.
Παρόλα αυτά, όπως σχολίαζε σκωπτικά, η μορφή του λογαριασμού θυμίζει κάτι που σχεδιάστηκε από έναν λογιστή το 1982 και έκτοτε έμεινε πανομοιότυπο.
Ο πιο πρόσφατος λογαριασμός που έλαβε εκτεινόταν σε εννέα σελίδες και περιλάμβανε, όπως περιγράφει, «ακατανόητα και χωρίς νόημα» γραφήματα, ορολογία γεμάτη τεχνικούς όρους και γενικότερη σύγχυση.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Έρευνα του 2019 από το Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν, σε δείγμα άνω των 1.300 ατόμων, κατέληξε ότι η αναδιάρθρωση του λογαριασμού σε πιο λογική σειρά και η παρουσίαση της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας με ξεχωριστά ραβδογράμματα βελτίωναν ουσιαστικά την κατανόηση.
Ο Auffhammer προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, προτείνοντας ένα είδος «μανιφέστου» για το πώς θα έπρεπε να είναι δομημένος ένας λογαριασμός ενέργειας. Σύμφωνα με την πρότασή του, η πρώτη σελίδα θα έπρεπε να περιλαμβάνει τρία απλά και καθαρά πλαίσια: την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου ενός νοικοκυριού σε κατανοητές μονάδες, την τιμή ανά μονάδα και το συνολικό κόστος.
Στη δεύτερη σελίδα θα παρουσιάζονταν με σαφήνεια τα επιμέρους κόστη που επιβαρύνουν την εταιρεία παροχής ενέργειας, καθώς και τα κέρδη της. Τέλος, ο λογαριασμός θα μπορούσε να περιλαμβάνει ένα σύντομο επεξηγηματικό κείμενο που να ξεκινά με τη φράση «ο λογαριασμός σας ήταν υψηλότερος αυτόν τον μήνα επειδή…», εξηγώντας τους λόγους της αύξησης και προτείνοντας τρόπους εξοικονόμησης.
Η βασική του θέση ήταν απλή: εφόσον ο λογαριασμός αποτελεί το κύριο σημείο επαφής των πολιτών με την ενεργειακή αγορά, θα πρέπει να είναι διαφανής, κατανοητός και χρήσιμος - όχι ένας γρίφος που απαιτεί αποκωδικοποίηση.
Πηγή: Axios
