Οι συγκεκριμένες χρεώσεις αφορούν το κόστος χρήσης του δικτύου υψηλής τάσης, δηλαδή των γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας που μεταφέρουν το ρεύμα από τις μονάδες παραγωγής προς τα δίκτυα διανομής και τους μεγάλους καταναλωτές. Το σύστημα αυτό διαχειρίζεται ο ΑΔΜΗΕ και το κόστος λειτουργίας, συντήρησης και ανάπτυξής του καλύπτεται από όλους τους χρήστες του ηλεκτρικού συστήματος μέσω ειδικών χρεώσεων στους λογαριασμούς.
Για το 2025, η ΡΑΑΕΥ ενέκρινε απαιτούμενο έσοδο για τον ΑΔΜΗΕ ύψους περίπου 411 εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για το ποσό που θεωρείται αναγκαίο ώστε ο Διαχειριστής να καλύψει τα λειτουργικά του έξοδα, τις επενδύσεις του και άλλες υποχρεώσεις. Το ποσό αυτό πρέπει να ανακτηθεί μέσα στο έτος μέσω των χρεώσεων χρήσης συστήματος που επιβάλλονται σε καταναλωτές υψηλής, μέσης και χαμηλής τάσης.
Μέχρι και τον Αύγουστο του 2025 είχε ήδη ανακτηθεί ένα σημαντικό μέρος του ποσού, ωστόσο παρέμενε ένα υπόλοιπο άνω των 170 εκατ. ευρώ που έπρεπε να καλυφθεί μέχρι το τέλος του έτους. Ο ΑΔΜΗΕ, στην εισήγησή του προς τη ΡΑΑΕΥ, παρουσίασε διαφορετικά σενάρια για το πώς θα μπορούσε να γίνει αυτή η ανάκτηση. Κάποια σενάρια προέβλεπαν πολύ γρήγορη είσπραξη του υπολοίπου μέσα σε λίγους μήνες, γεγονός που θα οδηγούσε σε πολύ μεγάλες αυξήσεις στους λογαριασμούς ρεύματος. Σε ακραίες περιπτώσεις, οι αυξήσεις θα ξεπερνούσαν κατά μέσο όρο το 45%, ενώ για ορισμένες κατηγορίες καταναλωτών θα ήταν ακόμη υψηλότερες.
Η ΡΑΑΕΥ έκρινε ότι τέτοιες αυξήσεις θα επιβάρυναν υπερβολικά τους καταναλωτές και αποφάσισε να επιλέξει το πιο ήπιο σενάριο. Έτσι, προκρίθηκε η λύση της ανάκτησης του απαιτούμενου εσόδου σε ολόκληρο το έτος, ώστε οι αυξήσεις να είναι μικρότερες και να κατανέμονται σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Με αυτή την επιλογή, η μέση αύξηση στις χρεώσεις περιορίζεται περίπου στο 15%, αν και σε ορισμένες κατηγορίες καταναλωτών μπορεί να είναι υψηλότερη.
Στην πράξη, οι αυξήσεις επηρεάζουν όλους τους καταναλωτές, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι καταναλωτές υψηλής και μέσης τάσης επιβαρύνονται κυρίως μέσω της λεγόμενης χρέωσης ισχύος, δηλαδή ενός σταθερού ποσού που σχετίζεται με τη μέγιστη ισχύ που χρησιμοποιούν. Για τα νοικοκυριά και τις μικρές επιχειρήσεις χαμηλής τάσης, ειδικά για όσους δεν διαθέτουν τηλεμέτρηση, η επιβάρυνση περνά κυρίως μέσω της χρέωσης ανά κιλοβατώρα, δηλαδή αυξάνεται το κόστος ανά μονάδα κατανάλωσης.
