Όχι ότι είναι μικρός ο αριθμός των ανέργων, βέβαια, αλλά γιατί ο «άψυχος» δείκτης της ανεργίας παρουσίασε μείωση και μπορεί έτσι να συμβάλλει στην εικονική πραγματικότητα, που έχει στηθεί στη χώρα για εσωτερική κατανάλωση και πρωτοσέλιδα αναπτυξιακού αφηγήματος.
Μόνο που η σκληρή αλήθεια της αγοράς είναι τελείως διαφορετική. Λίγες ημέρες νωρίτερα, ένας άλλος επίσημος κρατικός φορέας, η Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ), δημοσίευσε τα δικά της στοιχεία για τον ίδιο ακριβώς μήνα. Και εκεί, ο αριθμός των εγγεγραμμένων ανέργων δεν είναι 383.740, αλλά 660.682 άνθρωποι.
Μιλάμε για μια χαοτική διαφορά 276.942 ανθρώπων. Πώς είναι δυνατόν δύο κρατικοί φορείς να παρουσιάζουν μια απόκλιση που αγγίζει το 72%; Πού πήγαν περισσότεροι από το ένα τέταρτο του εκατομμυρίου συμπολίτες μας; Εξαφανίστηκαν; Βρήκαν δουλειά; Όχι βέβαια. Απλώς έπεσαν θύματα της μεθοδολογίας της Eurostat, την οποία εφαρμόζει πιστά η ΕΛΣΤΑΤ, μεταλλάσσοντας έτσι την πραγματικότητα.
Η τεράστια αυτή ψαλίδα δεν είναι τυχαία. Ο πραγματικός αριθμός των ανέργων αποτυπώνεται στα μητρώα της ΔΥΠΑ, γιατί εκεί πηγαίνει ο απολυμένος, ο αποκλεισμένος, για να ζητήσει βοήθεια, επιδότηση ή έστω μια κάρτα ανεργίας.
Η ΕΛΣΤΑΤ, αντίθετα, διενεργεί μια δειγματοληπτική έρευνα νοικοκυριών με εξαιρετικά αυστηρά και, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, άδικα κριτήρια για την ελληνική πραγματικότητα:
-Οι «αόρατοι» μακροχρόνια άνεργοι: Η ΔΥΠΑ καταγράφει 373.042 μακροχρόνια ανέργους (ανθρώπους εκτός εργασίας για πάνω από 12 μήνες). Αυτή η τεράστια δεξαμενή, που αποτελεί το 56,5% του συνόλου της ΔΥΠΑ, σε μεγάλο βαθμό «εξαφανίζεται» από την ΕΛΣΤΑΤ. Αν ένας άνθρωπος έχει απογοητευτεί μετά από κάποιους μήνες άκαρπων προσπαθειών και δεν έτυχε να ψάξει ενεργά για δουλειά τις τελευταίες 4 εβδομάδες πριν την έρευνα, η ΕΛΣΤΑΤ δεν τον θεωρεί άνεργο! Τον κατατάσσει αυτόματα στα «άτομα εκτός εργατικού δυναμικού». Με ένα σμπάρο, χιλιάδες απελπισμένοι βγαίνουν εκτός κάδρου.
-Το κριτήριο της «μίας ώρας»: Για την ΕΛΣΤΑΤ, αν κάποιος εργάστηκε έστω και μία ώρα κατά την εβδομάδα αναφοράς της έρευνας (για παράδειγμα, ένα μεροκάματο ή μια υποτυπώδης υποστηρικτική εργασία), θεωρείται αυτόματα «απασχολούμενος». Η υποαπασχόληση και η μαύρη ή σποραδική εργασία βαφτίζονται «θέσεις απασχόλησης».
-Οι αποθαρρυμένοι της επαρχίας και των τουριστικών περιοχών: Χιλιάδες εποχικοί εργαζόμενοι ή άνθρωποι στην περιφέρεια που ξέρουν ότι δεν υπάρχει αντικείμενο στην περιοχή τους και περιμένουν τη σεζόν, αν κατά τη διάρκεια του Μαΐου δεν δήλωσαν ενεργή αναζήτηση, θεωρούνται ανενεργοί και όχι άνεργοι και δεν προσμετρούνται.
Η ΔΥΠΑ δεν μπορεί να πει ψέματα. Οι 660.682 εγγεγραμμένοι άνεργοι είναι ονοματεπώνυμα, ΑΦΜ και ΑΜΚΑ. Είναι το 66,9% των γυναικών που παραμένουν εγκλωβισμένες εκτός αγοράς εργασίας, είναι οι 185.722 παραγωγικοί άνθρωποι της ηλικιακής ομάδας 30-44 ετών που βρίσκονται στα αζήτητα.
Όταν το Μέγαρο Μαξίμου μιλάει για «μονοψήφια ανεργία» και «επιστροφή στην κανονικότητα», ουσιαστικά εθελοτυφλεί μπροστά σε μια στρατιά σχεδόν 277.000 ανθρώπων που το σύστημα τους πέταξε έξω από το εργατικό δυναμικό με το ζόρι.
Η επικοινωνιακή διαχείριση των αριθμών μπορεί να ικανοποιεί τους οίκους αξιολόγησης, αλλά δεν δίνει δουλειά και εισοδήματα σε εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες.
