Στην Ολομέλεια της Βουλής συζητήθηκε η Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε ο Βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας και Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας του ΣΥΡΙΖΑ–ΠΣ, Μίλτος Ζαμπάρας, προς το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με αντικείμενο το δυσβάσταχτο κόστος ηλεκτρικής ενέργειας που πλήττει την ελληνική βιομηχανία, τις μεταποιητικές μονάδες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Κατά την εισήγηση του, ο Μίλτος Ζαμπάρας τόνισε ότι, σύμφωνα με τεκμηριωμένα στοιχεία και σε πλήρη αντίθεση με το κυβερνητικό αφήγημα, η Ελλάδα συγκαταλέγεται σταθερά στις πέντε ακριβότερες χώρες της Ευρώπης ως προς τη χονδρική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας (Eurostat). Η πραγματικότητα αυτή θέτει σε άμεσο και υπαρξιακό κίνδυνο τις ελληνικές μεταποιητικές επιχειρήσεις – μικρές και μεγάλες – υπονομεύοντας την παραγωγική τους βιωσιμότητα.
Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θεσπίσει το πλαίσιο Clean Industrial Deal State Aid Framework (CISAF), το οποίο δίνει στα κράτη-μέλη τη δυνατότητα ουσιαστικής στήριξης της βιομηχανίας τους. Παρά ταύτα, η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να σφυρίζει αδιάφορα. Τα συγκριτικά στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: στην Ιταλία το κόστος ηλεκτρικής ενέργειας για τη βιομηχανία διαμορφώνεται στα 65 €/MWh, στη Γερμανία – με αξιοποίηση του CISAF – στα 50 €/MWh, στη Βουλγαρία στα 62,5 €/MWh, ενώ στην Ελλάδα παραμένει πεισματικά πάνω από τα 100 €/MWh. Η απόκλιση αυτή τροφοδοτεί τον κίνδυνο περαιτέρω αποβιομηχάνισης και πλήττει καίρια τη μεταποίηση, τον κλάδο με τη μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία και τις ποιοτικότερες θέσεις εργασίας.
Παρά τις επανειλημμένες διαβεβαιώσεις του ίδιου του Πρωθυπουργού, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική πρωτοβουλία στήριξης της ελληνικής βιομηχανίας. Με την Ερώτησή του προς το ΥΠΕΝ, ο Βουλευτής απαίτησε την άμεση εφαρμογή του CISAF, ώστε οι ελληνικές επιχειρήσεις να μπορούν να ανταγωνιστούν ισότιμα στην ευρωπαϊκή και διεθνή αγορά.
Ο Υφυπουργός κ. Τσάφος ξεκαθάρισε ότι η κυβέρνηση δεν προτίθεται να εφαρμόσει τα ευρωπαϊκά εργαλεία στήριξης, επικαλούμενος την αύξηση της αντιστάθμισης CO₂ προς τις βιομηχανίες. Παρέλειψε, ωστόσο, να αναφέρει ότι η εν λόγω αντιστάθμιση αποφέρει ελάχιστο πραγματικό όφελος, αφορά περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων και αφήνει εκτός τη συντριπτική πλειονότητα της βιομηχανίας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Παρά την επίμονη κυβερνητική παραπληροφόρηση περί «φθηνής» χονδρικής, η αλήθεια αποτυπώνεται στους λογαριασμούς: οι προσαυξήσεις εκτοξεύουν το ενεργειακό κόστος για επιχειρήσεις και νοικοκυριά, την ώρα που τα υπερκέρδη των εταιρειών ενέργειας αυξάνονται. Κι όμως, η κυβέρνηση και το ΥΠΕΝ αποφεύγουν συστηματικά κάθε ουσιαστικό μέτρο ανακούφισης της πραγματικής οικονομίας.
Όλα δείχνουν πλέον ξεκάθαρα ότι η κυβερνητική επιλογή δεν είναι η στήριξη της παραγωγής και της επιχειρηματικότητας στο σύνολό τους, αλλά η εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων – με βαρύ τίμημα για τη βιομηχανία, την απασχόληση και την αναπτυξιακή προοπτική της χώρας.
