Όταν η Kristina Smithe έτρεξε στον Διεθνή Μαραθώνιο της Καλιφόρνια το 2019 άρχισε να σκέφτεται την τεράστια ποσότητα απορριμμάτων που παράγουν τέτοιες διοργανώσεις.

Η ίδια είχε παραμείνει ενυδατωμένη καταναλώνονται νερό από πλαστικά ποτήρια που της μοίραζαν στη διαδρομή της.

Στην πτήση της επιστροφής έκανε τους υπολογισμούς: 9.000 δρομείς, 17 σταθμοί ανεφοδιασμού και περίπου 150.000 ποτήρια, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν μία φορά και κατέληξαν στα σκουπίδια.

Αυτή η συνειδητοποίηση - μετά το πρώτο σοκ - έγινε η αφετηρία για την ανακάλυψη μιας περισσότερο βιώσιμης λύσης: ένα ελαφρύ, εύκαμπτο ποτήρι από σιλικόνη, σχεδιασμένο για επαναχρησιμοποίηση.

Αφού κατέληξε στο σχέδιο, παρήγγειλε την πρώτη παρτίδα και το 2021 τα δοκίμασε πιλοτικά σε αγώνα δρόμου.

Σήμερα, η εταιρεία της, Hiccup Earth, διαθέτει περίπου 70.000 ποτήρια, τα οποία ενοικιάζει σε διοργανωτές αγώνων, αντικαθιστώντας τα συνηθισμένα λευκά χάρτινα ποτήρια που συσσωρεύονται σαν χιονοστιβάδες στους σταθμούς νερού.

Κάθε χρόνο χρησιμοποιούνται παγκοσμίως δισεκατομμύρια ποτήρια μιας χρήσης. Ακόμη κι όταν είναι χάρτινα, συνήθως έχουν πλαστική επένδυση, γεγονός που δυσκολεύει τη βιοαποδόμησή τους. Η παραγωγή, η καύση ή η απόρριψή τους επιβαρύνει το κλίμα με εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

«Είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι του πλαστικού αποτυπώματός μας, αλλά είναι πολύ ορατό», σημειώνει η Sarah Gleeson, ειδική στα πλαστικά απόβλητα στο Project Drawdown. «Και τα απόβλητα παραμένουν στις χωματερές για εκατοντάδες χρόνια».

Η Smithe ενοικιάζει τα ποτήρια κατά χιλιάδες, τα μεταφέρει σε μεγάλους κάδους και αφήνει ειδικούς συλλέκτες στους αγώνες. Μετά τη χρήση, τα παραλαμβάνει και τα πλένει σε ιδιόκτητο σύστημα πλυσίματος. Στον αγώνα PNC Women Run the Cities, στη Μινεάπολη και το Σεν Πολ, προμήθευσε χιλιάδες δρομείς με νερό, χρησιμοποιώντας 17 μεγάλους σάκους γεμάτους μπλε ποτήρια σιλικόνης.

Μέχρι σήμερα έχει συμμετάσχει σε πάνω από 137 αγώνες, αποτρέποντας την απόρριψη περίπου 902.000 ποτηριών μιας χρήσης.

Σημειώνεται μάλιστα πως για τον καθαρισμό 1.500 ποτηριών απαιτούνται μόλις 30 γαλόνια νερού, ποσότητα συγκρίσιμη ή μικρότερη από εκείνη ενός αποδοτικού οικιακού πλυντηρίου πιάτων για πολύ λιγότερα σκεύη.

Το κόστος παραμένει ένα εμπόδιο, καθώς τα επαναχρησιμοποιούμενα ποτήρια είναι ακριβότερα από τα αναλώσιμα. Ωστόσο, όπως τονίζει η Gleeson, τέτοιες λύσεις έχουν δυναμική κλιμάκωσης: όσο αυξάνεται η υιοθέτησή τους, τόσο μειώνεται το κόστος και μεγιστοποιείται το περιβαλλοντικό όφελος.

Πηγή: Associated Press