Ενώ το επικοινωνιακό επιτελείο πασχίζει να μας πείσει πως ο πληθωρισμός «αποκλιμακώνεται», τα στοιχεία της 12ης Φεβρουαρίου 2026 έρχονται να το διαψεύσουν και να αποκαλύψουν για πολλοστή φορά την οδυνηρή πραγματικότητα για τα νοικοκυριά.

Η Ελλάδα βρίσκεται πλέον σταθερά στο βάθρο των πρωταθλητών της ακρίβειας, καταλαμβάνοντας την εξοργιστική, τρίτη θέση στην Ευρωζώνη.

Τα νούμερα είναι αμείλικτα και δεν επιδέχονται αμφισβήτησης. Την ώρα που ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη έχει υποχωρήσει στο 1,7%, η Ελλάδα επιμένει σε έναν εναρμονισμένο πληθωρισμό της τάξης του 2,8%. Αυτή η απόκλιση δεν είναι μια στατιστική λεπτομέρεια, αλλά μια βαθιά πληγή στο διαθέσιμο εισόδημα.

Όταν οι εταίροι μας βλέπουν τις τιμές τους να σταθεροποιούνται, ο Έλληνας καταναλωτής συνεχίζει να πληρώνει το «καπέλο» μιας αγοράς που λειτουργεί με τους δικούς της, ανεξέλεγκτους κανόνες. Και το χειρότερο; Η ακρίβεια δεν διαχέεται σε είδη πολυτελείας, αλλά χτυπά κατευθείαν στην καρδιά της επιβίωσης: στο πιάτο, στην ενέργεια και στη στέγη.

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο πληθωρισμός στα τρόφιμα τρέχει με το προκλητικό 4,5%. Πίσω από αυτόν τον αριθμό κρύβονται ανατιμήσεις που σοκάρουν. Το μοσχάρι έχει αυξηθεί κατά 25,4%, ο καφές –η καθημερινή συνήθεια που έγινε πολυτέλεια– κατά 17,7% και οι σοκολάτες κατά 20,3%. Είναι να αναρωτιέται κανείς πώς οι «μόνιμες αυξήσεις εισοδημάτων» που επαγγέλλεται ο πρωθυπουργός μπορούν να καλύψουν τέτοια χάσματα.

Η κυβέρνηση μιλά για αυξήσεις στις συντάξεις της τάξης του 2,4%, την ίδια στιγμή που το ενοίκιο, ένα άλλο βασικό έξοδο, έχει εκτιναχθεί κατά 8,7% μέσα σε έναν χρόνο. Η μαθηματική εξίσωση απλώς δεν βγαίνει.

Η εικόνα στην ενέργεια είναι εξίσου αντιφατική και αποκαλυπτική της κυβερνητικής αδράνειας. Μπορεί το φυσικό αέριο να καταγράφει πτώση λόγω των διεθνών τάσεων, όμως η ηλεκτρική ενέργεια στην εγχώρια λιανική αγορά συνεχίζει να παρουσιάζει αυξητικές τάσεις, με τις χρεώσεις ισχύος και τα νέα τιμολόγια από την 1η Φεβρουαρίου να προσθέτουν νέα βάρη στα νοικοκυριά. Το «ποδαρικό» του 2026 έγινε με αυξήσεις στα τιμολόγια ρεύματος, παρά τις διαβεβαιώσεις για ενεργειακή θωράκιση. Φαίνεται πως στην Ελλάδα, η όποια διεθνής πτώση τιμών φτάνει στον καταναλωτή με ρυθμούς χελώνας, ενώ η παραμικρή διεθνής αύξηση μετακυλίεται στο ράφι με ταχύτητα φωτός.

Το αφήγημα περί «εισαγόμενης ακρίβειας» έχει πλέον ξεθωριάσει. Όταν η υπόλοιπη Ευρώπη βρίσκει τον βηματισμό της και η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη στις υψηλότερες θέσεις της ακρίβειας, το πρόβλημα είναι δομικό, εγχώριο και πολιτικό. Η απροθυμία για ουσιαστικούς ελέγχους στην εφοδιαστική αλυσίδα και η άρνηση μείωσης των έμμεσων φόρων σε βασικά αγαθά, αφήνουν τον πολίτη απροστάτευτο. Το να πανηγυρίζει κανείς επειδή ο πληθωρισμός έπεσε από το 2,6% στο 2,5%, όταν οι τιμές έχουν ήδη σωρευτικά ανέβει σε δυσθεώρητα επίπεδα τα προηγούμενα τρία χρόνια, αποτελεί εμπαιγμό.

Η τρίτη θέση της Ελλάδας στον πληθωρισμό δεν είναι ένας αριθμός σε έναν πίνακα της Eurostat. Είναι η καθημερινή αγωνία των πολιτών. Όσο η κυβέρνηση θα οχυρώνεται πίσω από επικοινωνιακές «νίκες», η πραγματικότητα θα τη διαψεύδει κάθε μήνα στα ταμεία των σούπερ μάρκετ και όχι μόνο.

Το βάθρο των πρωταθλητών της ακρίβειας είναι το τελευταίο μέρος στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκεται η χώρα, και η παραμονή της εκεί αποτελεί την πιο ηχηρή ομολογία αποτυχίας της κυβερνητικής πολιτικής.