Ο Δρ. Γιανγκάνγκ Σινγκ μεγάλωσε στο Χαρμπίν, μία από τις πιο κρύες πόλεις του κόσμου, χωρίς κεντρική θέρμανση.
Αυτό που κρατούσε την οικογένειά του ζεστή σε χειμώνες με θερμοκρασίες που έφταναν τους -30°C ήταν μια θερμαινόμενη πλατφόρμα από τούβλα, χτισμένη από τον πατέρα του. Σαράντα χρόνια μετά, πιστεύει ότι αυτή η λύση έχει κάτι να διδάξει σήμερα.
Στη βορειοανατολική Κίνα ο χειμώνας έρχεται απότομα και διαρκεί μήνες. Ακόμη και σε μια ήπια ημέρα του Γενάρη, η θερμοκρασία σπάνια ξεπερνά τους -10°C, κάτι που σημαίνει πως σε μια πόλη έξι εκατομμυρίων κατοίκων, η ζεστασιά δεν είναι πολυτέλεια αλλά ζήτημα επιβίωσης.
Πολύ πριν από την ηλεκτρική ή κεντρική θέρμανση, οι άνθρωποι είχαν αναπτύξει απλές και αποδοτικές λύσεις - κάτι που αποκτά ξανά σημασία καθώς οι λογαριασμοί ενέργειας αυξάνονται.
Οι πρώτες αναμνήσεις του Δρ. Σινγκ συνδέονται με τον «κανγκ», μια θερμαινόμενη πλατφόρμα-κρεβάτι που χρησιμοποιείται στη βόρεια Κίνα εδώ και τουλάχιστον 2.000 χρόνια.
Δεν πρόκειται για ένα έπιπλο, αλλά περισσότερο για ένα στοιχείο αρχιτεκτονικής: μια υπερυψωμένη κατασκευή από συμπιεσμένα πλίνθινα τούβλα που συνδέεται με τη σόμπα της κουζίνας.
Όταν ανάβει η φωτιά για το μαγείρεμα, ο θερμός αέρας κυκλοφορεί κάτω από την πλατφόρμα, θερμαίνοντάς τη. Μέχρι τον ύπνο, η επιφάνεια φτάνει περίπου τους 40°C και διατηρεί τη θερμότητα όλη τη νύχτα.
Το κανγκ δεν ζεσταίνει το δωμάτιο, αλλά την επιφάνεια όπου κάθονται/ξαπλώνουν οι άνθρωποι. Επειδή αποτελείται από βαριά υλικά, συγκρατεί τη θερμότητα για ώρες μετά το σβήσιμο της φωτιάς.
{https://www.youtube.com/watch?v=y3trqHM9eQw}
Σύγχρονες μελέτες δείχνουν ότι οι βελτιωμένες εκδοχές του μειώνουν την κατανάλωση καυσίμου κατά 36% έως 60%, ενώ ακόμη και το 2004, περίπου 67 εκατομμύρια τέτοιες κατασκευές χρησιμοποιούνταν στη βόρεια Κίνα, ζεσταίνοντας περίπου 175 εκατομμύρια ανθρώπους.
Παρόμοια λογική χρησιμοποείται και στο ιαπωνικό «κοτάτσου» - ένα χαμηλό τραπέζι με κουβέρτα και θερμαντικό σώμα από κάτω που ζεσταίνει άμεσα το σώμα, και όχι το δωμάτιο - ενώ αντίστοιχο σύστημα χρησιμοποιούσαν ακόμη και.. οι Ρωμαίοι.
Τον 20ό αιώνα η φθηνή ενέργεια καθιέρωσε την κεντρική θέρμανση που λειτουργεί θερμαίνοντας τον αέρα στα δωμάτια όλου του σπιτιού.
Το σημερινό κόστος, ωστόσο, των καυσίμων και η ενεργειακή ανασφάλεια αποκαλύπτει τις προκλήσεις του μοντέλου αυτού: Ο θερμός αέρας ανεβαίνει, διαφεύγει και χρειάζεται συνεχή αναπλήρωση. Αντίθετα, μια θερμαινόμενη επιφάνεια διατηρεί και ακτινοβολεί τη θερμότητα για ώρες.
Το κανγκ στηρίζεται στην ιδέα πως συγκεντρώνει τους ανθρώπους σε ένα σημείο και κατευθύνει εκεί τη ζέστη. Αυτή η απλή ιδέα ίσως αποτελεί αφετηρία για τις λύσεις του μέλλοντος.
Πηγή: FUTURA
