Στην ερώτησή τους, οι βουλευτές ασκούν έντονη κριτική στην κυβερνητική επιλογή προώθησης της τεχνολογίας δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα (CCS), τονίζοντας ότι δεν συνιστά πραγματική λύση για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, αλλά μια πολιτική που μεταθέτει το πρόβλημα χρονικά και γεωγραφικά, χωρίς να μειώνει τις εκπομπές στην πηγή.
Η κοινοβουλευτική ερώτηση αφορά στο έργο στον Πρίνο, το οποίο παρουσιάζεται ως «πράσινη υποδομή», ενώ –όπως επισημαίνεται– υλοποιείται από εταιρεία εξόρυξης υδρογονανθράκων και συνοδεύεται από σημαντική δημόσια και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Οι βουλευτές υπογραμμίζουν ότι πρόκειται για επένδυση υψηλού κόστους που λειτουργεί ως άλλοθι για τη συνέχιση της ρύπανσης, αντί για ένα συνεκτικό σχέδιο απανθρακοποίησης.
Παράλληλα, αναδεικνύονται οι σοβαροί περιβαλλοντικοί κίνδυνοι του έργου, ιδίως σε μια σεισμογενή περιοχή, καθώς και η πιθανότητα διαρροών CO₂, με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για τα οικοσυστήματα και την τοπική οικονομία. Τονίζεται επίσης ότι το έργο χωροθετείται σε περιοχή Natura 2000, γεγονός που εντείνει τις ανησυχίες για μη αναστρέψιμες επιπτώσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην έντονη κοινωνική αντίδραση στην περιοχή, με κινητοποιήσεις κατοίκων και προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας, στοιχείο που –όπως σημειώνεται– καταδεικνύει σοβαρό έλλειμμα κοινωνικής νομιμοποίησης του έργου.
Οι βουλευτές ασκούν επίσης κριτική στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), επισημαίνοντας ότι δεν περιλαμβάνει επαρκή και ποσοτικοποιημένη εκτίμηση των κινδύνων και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένων των έμμεσων εκπομπών (scope 3), κατά παράβαση διεθνώς αναγνωρισμένων επιστημονικών προτύπων και της σύγχρονης νομολογίας.
Επιπλέον, τίθεται ζήτημα συμβατότητας του έργου με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για το κλίμα, καθώς και με την αρχή της προφύλαξης, δεδομένης της υψηλής επικινδυνότητας και των αβεβαιοτήτων που το συνοδεύουν.
Με την ερώτησή τους, οι βουλευτές ζητούν σαφείς απαντήσεις από το Υπουργείο σχετικά με:
- την πραγματική αποτελεσματικότητα της τεχνολογίας CCS,
- την ασφάλεια του έργου και τον κίνδυνο διαρροών,
- την πληρότητα της περιβαλλοντικής αξιολόγησης,
- τις επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον και τις προστατευόμενες περιοχές,
- καθώς και τη συνολική στρατηγική της κυβέρνησης για την απανθρακοποίηση.
Όπως υπογραμμίζουν, το έργο του Πρίνου δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως «πράσινη μετάβαση», αλλά συνιστά μια επιλογή με σοβαρές αβεβαιότητες, η οποία απαιτεί αυξημένη διαφάνεια, επιστημονική τεκμηρίωση και ουσιαστικό δημοκρατικό έλεγχο.
Οι βουλευτές καλούν την κυβέρνηση να επανεξετάσει το έργο, θέτοντας στο επίκεντρο την προστασία του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας και των επόμενων γενεών.
Διαβάστε ολόκληρη την ερώτηση ΕΔΩ
