Μια ακόμη φορά οι Ευρωπαίοι ηγέτες έσκυψαν το κεφάλι και δεν τόλμησαν να αντιπαρατεθούν στον Αμερικανό πρόεδρο, ακόμη και όταν αυτός εκδηλώνει απροκάλυπτα την πρόθεση του να κατακτήσει με το έτσι θέλω την Γροιλανδία που επί της ουσίας αποτελεί ευρωπαϊκό έδαφος.
Οι λεονταρισμοί ότι θα στείλουν ευρωπαϊκά στρατεύματα στο μεγαλύτερο νησί του πλανήτη, όπως διατείνονται οι Ευρωπαίοι, δεν πτοούν τον Ντόναλντ Τραμπ, που μέσω της εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου Καρολάιν Λίβιτ, έσπευσε και πάλι να τους απαξιώσει ως αδύναμους.
«Ακόμα κι αν εμφανιστούν ευρωπαϊκά στρατεύματα στη Γροιλανδία, αυτό δεν θα σταματήσει τον Τραμπ, ούτε θα τον κάνει να αλλάξει γνώμη - εξακολουθεί να σκοπεύει να αποκτήσει το νησί» είπε η Λίβιτ, σε απάντηση της αποστολής μικρού αριθμού στρατιωτικού προσωπικού στη Γροιλανδία.
Αν αυτή η τακτική δεν θυμίζει στους Ευρωπαίους, τη στάση και τα πεπραγμένα του Βαλντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία, τότε κάτι δεν πάει καλά. Και, όμως, η Ευρώπη δεν θέλει να δει σαν εν δυνάμει εχθρό της τον Τραμπ και συνεχίζει να στρουθοκαμηλίζει, προφανώς λόγω υπέρμετρου φόβου για την ισχύ του πλανητάρχη.
Αλλά το ίδιο επί του πρακτέου, ισχύει και για το φόβο της Ευρώπης απέναντι στον Πούτιν. Γιατί και στην περίπτωση του πολέμου στην Ουκρανία, η ευρωπαϊκή αντίδραση δεν είναι η κατάλληλη για να σταματήσει τη ρωσική εισβολή, πόσω μάλλον δε για να αναγκάσει τη Ρωσία σε επιστροφή εδαφών.
Και το πράγμα για τους Ευρωπαίους ηγέτες γίνονται ακόμη πιο δύσκολα μετά και τις τελευταίες δηλώσεις του Κρεμλίνου πως η Ουκρανία είναι αυτή που εμποδίζει μια συμφωνία ειρήνης με την οποία έσπευσε να ταυτιστεί άμεσα και ο Λευκός Οίκος.
Βέβαια και ο Πούτιν ανταπέδωσε τη στήριξη στον Τραμπ, έστω και εμμέσως, αφού σε χθεσινές του δηλώσεις ναι μεν έκανε λόγο για επικίνδυνους καιρούς που ζούμε λόγω των διεθνών γεγονότων, προφανώς αναφερόμενος στις επιθετικές πολιτικές του Τραμπ, ωστόσο δεν αναφέρθηκε ανοιχτά, ούτε στη Βενεζουέλα, ούτε βέβαια στην Γροιλανδία.
Είναι προφανές ότι έχουμε περάσει πλέον σε νέες εποχές, με τους αυταρχικούς ηγέτες να περιχαρακώνουν τι περιοχές που θέλουν να περιέλθουν στον έλεγχο τους και μάλιστα να τα βρίσκουν μεταξύ τους, σε βάρος των υπολοίπων. Και στους «υπόλοιπους» δυστυχώς συμπεριλαμβάνονται και οι Ευρωπαίοι, που αν δεν αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα θα φέρουν σε δεινή θέση την γηραιά ήπειρο και τους λαούς της.
