Η ενεργειακή κρίση εξελίσσεται σε μείζονα απειλή για την παραγωγική βάση της χώρας, με τη βιομηχανία να υφίσταται ήδη σοβαρό πλήγμα στην ανταγωνιστικότητά της. Σε αυτή τη συγκυρία, η στάση της κυβέρνησης, που καθυστερεί να αξιοποιήσει κρίσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία, αναδεικνύει την απουσία ολοκληρωμένης στρατηγικής για τη στήριξη της παραγωγής και της οικονομίας.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχει κατ’ επανάληψη αναδείξει την ανάγκη για άμεσα και ουσιαστικά μέτρα στήριξης της βιομηχανίας και της μεταποίησης, καταθέτοντας σχετικές παρεμβάσεις και ερωτήσεις στη Βουλή.
Κεντρικός άξονας της πρότασής του είναι η αξιοποίηση του εγκεκριμένου ευρωπαϊκού πλαισίου «Clean Industrial Deal State Aid Framework (CISAF)», που προβλέπει επιδότηση στη βιομηχανία υπό μορφή δανείου, με υποχρέωση υλοποίησης επενδύσεων σε έργα ΑΠΕ, αυτοκατανάλωσης και αποθήκευσης ενέργειας πίσω από τον μετρητή.
Συγκεκριμένα, το πλαίσιο συνδέει τη στήριξη με επενδύσεις ύψους τουλάχιστον ίσου με το 50% της επιδότησης, διασφαλίζοντας αφενός τη μείωση του ενεργειακού κόστους και αφετέρου τη δημιουργία νέας παραγωγικής και ενεργειακής υποδομής. Πρόκειται για μια παρέμβαση που ενισχύει άμεσα την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας και ταυτόχρονα υπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους της ενεργειακής μετάβασης.
Αντίστοιχα μέτρα, στο πλαίσιο αξιοποίησης των ευρωπαϊκών δυνατοτήτων στήριξης, έχουν ήδη υιοθετήσει μια σειρά από χώρες, όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Βουλγαρία, ενισχύοντας την ανταγωνιστικότητα των ενεργοβόρων επιχειρήσεών τους και επιτυγχάνοντας σημαντική μείωση του ενεργειακού κόστους.
Η επιλογή αυτή αναδεικνύει ότι υπάρχουν εφαρμόσιμες λύσεις, τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε να μην αξιοποιήσει.
Αντίθετα, καθυστέρησε σημαντικά και κατέθεσε ένα πακέτο μέτρων αμφίβολης αποτελεσματικότητας, περιορισμένου εύρους εφαρμογής, που αφήνει εκτός μεγάλο μέρος της βιομηχανίας και της μεταποίησης και αποδίδει περιορισμένα οφέλη σε βάθος χρόνου, αποτυπώνοντας έτσι τη χαμηλή προτεραιότητα που αποδίδει στη στήριξη του πιο παραγωγικού τμήματος της ελληνικής οικονομίας.
Η ένταση του προβλήματος επιδεινώνεται περαιτέρω από τις πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις και την εκτίναξη του ενεργειακού κόστους, που σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει το 70%–90%.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει πρόσθετες παρεμβάσεις, διευρύνοντας το πεδίο εφαρμογής του CISAF και ενισχύοντας τα διαθέσιμα εργαλεία στήριξης της βιομηχανίας.
Ειδικότερα, προβλέπεται αύξηση της επιδότησης από το 50% στο 70% του ετήσιου κόστους της χονδρεμπορικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, για το 50% της κατανάλωσης, ενώ παράλληλα περιορίζεται ο συμψηφισμός με την ενίσχυση μέσω του μηχανισμού αντιστάθμισης CO₂ στο 50% της κατανάλωσης.
Πρόκειται ουσιαστικά για ένα ενισχυμένο πακέτο μέτρων που στοχεύει στη σημαντική στήριξη της βιομηχανίας και της μεταποίησης σε συνθήκες αυξημένης ενεργειακής πίεσης, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη άμεσης και ουσιαστικής παρέμβασης, την οποία η ελληνική κυβέρνηση εξακολουθεί να καθυστερεί, την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση αναγνωρίζει ότι η ενεργειακή κρίση επηρεάζει συνολικά την παραγωγική δραστηριότητα και προτρέπει τα κράτη-μέλη να λάβουν μέτρα στήριξης και για άλλους κρίσιμους τομείς, όπως η αλιεία, η γεωργία και οι μεταφορές, συμπεριλαμβανομένων των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών.
Παράλληλα, στα διαθέσιμα εργαλεία περιλαμβάνεται και η δυνατότητα μείωσης των φόρων κατανάλωσης στην ενέργεια, μια παρέμβαση που ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχει επανειλημμένα προτείνει.
Δεδομένου ότι οι εθνικές κυβερνήσεις καλούνται να τοποθετηθούν επί των προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έως την Παρασκευή 17.4.2026, καλούμε την ελληνική κυβέρνηση, έστω και την τελευταία στιγμή, να αξιοποιήσει τα διαθέσιμα ευρωπαϊκά εργαλεία και να υιοθετήσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο στήριξης όχι μόνο της βιομηχανίας, αλλά και των υπόλοιπων παραγωγικών τομέων που πλήττονται από την ενεργειακή κρίση.
Η χώρα έχει ανάγκη από μια διαφορετική πολιτική κατεύθυνση που θα στηρίζει έμπρακτα την παραγωγή, θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και θα αξιοποιεί πλήρως τις ευρωπαϊκές δυνατότητες. Αυτή την κατεύθυνση εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ.
