Τα στοιχεία της νέας, αποκαλυπτικής μελέτης του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών (ΚΕΦΙΜ) για την περίοδο 2014-2026 έρχονται να επιβεβαιώσουν αυτό που ολόκληρη η κοινωνία και η αντιπολίτευση φωνάζουν εδώ και χρόνια. Το Μαξίμου νομοθετεί σαν τον κλέφτη, μέσα στο βαθύ σκοτάδι της νύχτας, υπονομεύοντας απροκάλυπτα τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και τη διαφάνεια.
Το success story της δήθεν «αριστείας» και της «επιτελικής ποιότητας νομοθέτησης» καταρρέει με πάταγο μπροστά στους αριθμούς. Όταν το 76% των τροπολογιών της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου, από τον Ιούλιο του 2023 έως τον Μάιο του 2026, κατατίθεται μεταξύ 21:00 το βράδυ και 01:00 τα ξημερώματα, δεν μιλάμε για επείγουσες διαδικασίες, αλλά για μια συνειδητή, συστηματική και αυταρχικά μεθοδευμένη τακτική. Περισσότερες από τις μισές τροπολογίες στριμώχνονται στο «χρυσό» δίωρο 22:00 με 23:59, ενώ το ποσοστό των τροπολογιών της τελευταίας στιγμής που κατατίθενται μια μόλις ημέρα πριν την ψήφιση μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα αγγίζει το εξοργιστικό 81%.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να θολώσει τα νερά παρουσιάζοντας μια εικονική μείωση του συνολικού αριθμού των τροπολογιών, όμως η αλήθεια είναι πολύ πιο σκοτεινή. Δεν μειώθηκαν οι ρυθμίσεις, απλώς άλλαξε η συσκευασία. Μετέτρεψαν τις τροπολογίες σε «τέρατα» τύπου Φρανκενστάιν, τις λεγόμενες ερανιστικές τροπολογίες. Μέσα σε μία και μόνο νυχτερινή τροπολογία, η κυβέρνηση στοιβάζει πλέον διπλάσιο αριθμό άρθρων, αγγίζοντας τα τέσσερα ανά τροπολογία το 2025 σε σχέση με το 2019. Πρόκειται για ένα ασυνάρτητο κοκτέιλ από διαφορετικές, άσχετες και φωτογραφικές διατάξεις, με προφανή στόχο να περάσουν στα μουλωχτά ρυθμίσεις που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, μακριά από τα βλέμματα των πολιτών και των δημοσιογράφων.
Η κοροϊδία της κυβερνητικής παράταξης αγγίζει τα όρια του παραλογισμού. Το γεγονός ότι σταμάτησαν να καταθέτουν τις τροπολογίες την ίδια ημέρα της ψήφισης, δεν έγινε για να διευκολύνουν τον έλεγχο, αλλά για να κρατούν τα προσχήματα. Απλώς μετέφεραν την κατάθεση λίγες ώρες νωρίτερα, αργά το προηγούμενο βράδυ. Το αποτέλεσμα είναι ότι το 2026 ένας βουλευτής έχει στη διάθεσή του μόλις 11 ώρες κατά μέσο όρο ανά άρθρο για να διαβάσει, να αναλύσει τις συνοδευτικές εκθέσεις, να διαβουλευτεί και να ψηφίσει. Όταν ο νομοθέτης εξαναγκάζεται να ψηφίζει στα τυφλά, χωρίς τον απαραίτητο χρόνο επεξεργασίας, η ίδια η έννοια της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ευτελίζεται.
Αυτή η θεσμική εκτροπή δεν περιορίζεται μόνο στον τρόπο που ψηφίζονται οι νόμοι, καθώς αποτελεί το γενικότερο δόγμα μιας κυβέρνησης που έχει μετατρέψει το Κοινοβούλιο σε προσωπικό της εργαλείο συγκάλυψης. Το ίδιο ακριβώς μοτίβο που βλέπουμε στις μεταμεσονύκτιες τροπολογίες, επαναλαμβάνεται αυτούσιο και στη λειτουργία των κοινοβουλευτικών επιτροπών για τα μεγάλα σκάνδαλα που συγκλόνισαν τη χώρα. Στην περίπτωση του εγκλήματος των Τεμπών, η αντιπολίτευση κατήγγειλε με τον πλέον σφοδρό τρόπο το εσπευσμένο κλείσιμο της Εξεταστικής Επιτροπής και την υιοθέτηση ενός πορίσματος-ντροπή από τη γαλάζια πλειοψηφία, με στόχο την πλήρη αμνήστευση των ποινικών ευθυνών πολιτικών προσώπων, όπως του πρώην Υπουργού Κώστα Αχ. Καραμανλή. Το ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για το μόνιμο μοτίβο διαφθοράς και συγκάλυψης που υποβαθμίζει το κράτος δικαίου, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να διαβιβάσει το δικό του πόρισμα απευθείας στη Δικαιοσύνη.
Την ίδια ώρα, η Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο των Υποκλοπών, το Predator και την ΕΥΠ χαρακτηρίστηκε από σύσσωμη την αντιπολίτευση ως μια επιτροπή-παρωδία. Το Μαξίμου μεθόδευσε την απόκρυψη στοιχείων, επέβαλε τον χαρακτηρισμό του τελικού πορίσματος ως απόρρητου και μπλόκαρε την ουσιαστική εξέταση μαρτύρων, καταπατώντας το Σύνταγμα και εξευτελίζοντας τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες για να προστατεύσει το στενό περιβάλλον του Πρωθυπουργού.
Η ιστορία επαναλήφθηκε και στην Εξεταστική για τις παράνομες επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου η κυβέρνηση απέρριψε ασυζητητί την πρόταση της αντιπολίτευσης για τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής που θα διερευνούσε τυχόν ποινικές ευθύνες των πρώην υπουργών της, Μάκη Βορίδη και Λευτέρη Αυγενάκη. Επιπλέον, χρησιμοποιώντας τη δύναμη των 166 εδρών της, απέκλεισε προκλητικά την κλήση κρίσιμων μαρτύρων, συμπεριλαμβανομένου του Πρωθυπουργού και κορυφαίων στελεχών του Μαξίμου, με την αντιπολίτευση να καταγγέλλει ανοιχτά ότι η επιτροπή μετατράπηκε σε ένα ακόμα κυβερνητικό πλυντήριο.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένα λάθη ή παραλείψεις, αλλά για μια συντονισμένη στρατηγική απαξίωσης. Η παράκαμψη της δημόσιας διαβούλευσης, η καταστρατήγηση των συνταγματικών εγγυήσεων, η εισαγωγή άσχετων διατάξεων νύχτα και ο στραγγαλισμός των Εξεταστικών Επιτροπών αποτελούν το σήμα κατατεθέν μιας διακυβέρνησης που εχθρεύεται τον έλεγχο, απεχθάνεται τον αντίλογο και αντιλαμβάνεται τη Βουλή ως ένα απλό σφραγιστήριο των αποφάσεων του Μεγάρου Μαξίμου.
Η χώρα δεν μπορεί να διοικείται με νομοθετικά ριφιφί και κοινοβουλευτικές μεθοδεύσεις συγκάλυψης. Η επιστροφή στο φως, στη διαφάνεια και στον ουσιαστικό έλεγχο δεν είναι ζήτημα διαδικασίας, είναι ζήτημα προστασίας της ίδιας μας της Δημοκρατίας.
