Η πρόσφατη, μελοδραματική ανακοίνωση για τη μετονομασία του διαβόητου Υπερταμείου σε «Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο» δεν είναι απλώς μια ακόμη επικοινωνιακή φούσκα. Είναι μια ευθεία πρόκληση προς τη νοημοσύνη μιας ολόκληρης κοινωνίας που λεηλατείται καθημερινά.
Με το γνωστό αυτάρεσκο ύφος, το οικονομικό επιτελείο επιχείρησε να μας παρουσιάσει μια προεκλογική μετονομασία ως τομή με ουσιαστικό περιεχόμενο.
Νομίζουν, προφανώς, ότι απευθύνονται σε ιθαγενείς, πιστεύοντας σοβαρά ότι αν αλλάξουν το όνομα σε ένα μνημονιακό κατασκεύασμα, ο κόσμος θα ξεχάσει τι σημαίνει η απώλεια της δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα.
Ας μιλήσουμε καθαρά. Το Υπερταμείο γεννήθηκε ως ο απόλυτος μηχανισμός υποτέλειας και υποθήκευσης της χώρας. Η βάπτισή του σε εθνικό και αναπτυξιακό είναι ένα φτηνό, επικοινωνιακό τέχνασμα που θυμίζει τις χειρότερες εποχές που η Τρόικα ονομαζόταν «Θεσμοί» για να μην εξοργίζεται ο κόσμος.
Όπως και τότε, έτσι και τώρα, η ουσία παραμένει η ίδια, η δημόσια περιουσία συνεχίζει να αντιμετωπίζεται ως λάφυρο.
Οι πολίτες που δεν μπορούν να βγάλουν το τρίτο δεκαήμερο του μήνα δεν έχουν ανάγκη από ισχυρούς συμβολισμούς και ρόλους καταλύτη, έχουν ανάγκη από αξιοπρέπεια. Αλλά η κυβέρνηση προτιμά να επενδύει στο real estate των λέξεων, την ίδια ώρα που τα στοιχεία της πραγματικής οικονομίας ξεγυμνώνουν το success story.
Η χώρα φιγουράρει πλέον στην τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αγοραστική δύναμη, παρέα με τη Βουλγαρία, και αυτό είναι το περίφημο κυβερνητικό επίτευγμα.
Η περιβόητη αύξηση του ΑΕΠ αποτελεί μια στατιστική απάτη για την πλειοψηφία. Τα κέρδη σωρεύονται στις τράπεζες, τους ενεργειακούς κολοσσούς και τα σούπερ μάρκετ μέσω ενός ανεξέλεγκτου πληθωρισμού απληστίας, ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι σε επίπεδα ντροπής.
Ακόμα και όταν στην κυβέρνηση πανηγυρίζουν για ρεκόρ επενδύσεων, εννοούν τα funds που αγοράζουν κοψοχρονιά τα σπίτια των Ελλήνων μέσω των κόκκινων δανείων, το real estate της Golden Visa και τις εξαγορές έτοιμων υποδομών, χωρίς καμία παραγωγική βάση και χωρίς καμία νέα θέση εργασίας της προκοπής.
Το να μιλάς για επενδυτικά σχέδια τύπου Invest 10, τεχνητή νοημοσύνη, ημιαγωγούς και data centers, όπως έκανε ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, σε μια χώρα όπου τα δημόσια νοσοκομεία καταρρέουν, τα σχολεία στάζουν και ο βασικός μισθός εξανεμίζεται στο πρώτο δεκαήμερο, δεν είναι απλώς εκτός πραγματικότητας, είναι προκλητικό.
Ας σταματήσει λοιπόν το κυβερνητικό θέατρο. Το «Εθνικό Αναπτυξιακό Ταμείο» δεν είναι τίποτα περισσότερο από το ίδιο παλιό Υπερταμείο των δανειστών, ντυμένο με τη στολή της δήθεν μεταμνημονιακής κανονικότητας.
Η κοινωνική πλειοψηφία που δοκιμάζεται καθημερινά δεν πρόκειται να εξαπατηθεί από νέες μαρκίζες και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα. Η οργή για την ακρίβεια, την υποβάθμιση της δημόσιας υγείας και την εργασιακή ανασφάλεια δεν κρύβεται πίσω από βαρύγδουπους τίτλους.
Το μόνο που καταφέρνει αυτή η μετονομασία είναι να επιβεβαιώσει το μέγεθος της κυβερνητικής αλαζονείας απέναντι σε έναν λαό που έχει κουραστεί να πληρώνει τα σπασμένα της δικής τους «ανάπτυξης».
