Με ποσοστό 51,2%, η Ελλάδα βρίσκεται στο ίδιο «κλαμπ» με χώρες όπως η Γερμανία, η Ισπανία και η Πορτογαλία, την ώρα που άλλες αγορές, όπως η Κύπρος για παράδειγμα, παραμένουν σημαντικά χαμηλότερα αλλά και άλλες όπως η Αυστρία και η Σουηδία που τα ποσοστά τους κυμαίνονται σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία της Eurostat που δημοσιεύτηκαν χθες και αποτυπώνουν τη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Σύμφωνα με τα στοιχεία στην ΕΕ οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αντιπροσώπευαν το 47,5% της ακαθάριστης κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας στην ΕΕ, γεγονός που υποδηλώνει αύξηση 2,1 ποσοστιαίων μονάδων από το 2023. Έχει σχεδόν τριπλασιαστεί (+30 π.μ.) από το 2004. Το μερίδιο ανήλθε σε 15,9% το 2004, αυξήθηκε σε 28,6% το 2014 και εκτινάχθηκε στο 47,5% το 2024.
Η αιολική ενέργεια αποτελεί το 38% του συνόλου και η υδροηλεκτρική ενέργεια το 26,4% αντιπροσωπεύοντας σχεδόν τα δύο τρίτα της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές. Ακολουθεί η ηλιακή ενέργεια, συνεισφέροντας το 23,4%, ενώ τα στερεά βιοκαύσιμα και άλλες ανανεώσιμες πηγές αντιπροσώπευαν το 5,8% και 6,4% αντίστοιχα.
Η ηλιακή ενέργεια είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη ανανεώσιμη πηγή αφού το 2008, αντιπροσώπευε μόνο το 1%, παρουσιάζοντας μια ισχυρή αύξηση από μόλις 7,4 TWh το 2008 σε 304 TWh το 2024.
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι περισσότερες από τρεις στις τέσσερις κιλοβατώρες που καταναλώθηκαν στην Αυστρία προήλθαν από ανανεώσιμες πηγές, με το ποσοστό να φθάνει το 90,1%, κυρίως χάρη στα υδροηλεκτρικά. Αντίστοιχα υψηλή ήταν η διείσδυση των ΑΠΕ στη Σουηδία, όπου ανήλθε στο 88,1% με βασικό μείγμα υδροηλεκτρικά και αιολικά, ενώ στη Δανία διαμορφώθηκε στο 79,7% με την ενέργεια να προέρχεται κυρίως από αιολικά πάρκα. Σε υψηλά ποσοστά κινήθηκαν και οι χώρες της Ιβηρικής ξεπερνώντας το 50% τόσο η Πορτογαλία όσο και η Ισπανία. Ειδικότερα το ποσοστό της τελευταίας ανήλθε σε 59,7% ενώ της Πορτογαλίας έφτασε στο 65,8%. Στο 58% ήταν το ποσοστό της Κροατίας, στο 55,5% το ποσοστό της Λετονίας. Επίσης στη Φινλανδία καταγράφηκε ποσοστό 54,3%, στη Γερμανία 54,1%, και στην Ολλανδία 50,5%. Στον αντίποδα, σημαντική υστέρηση ως προς τη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας καταγράφεται σε μια ομάδα χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου το μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ παραμένει κάτω από το όριο του 25%. Στην κατηγορία αυτή εντάσσεται η Μάλτα, με ποσοστό μόλις 10,7%, ακολουθούμενη από την Τσεχία με 17,9% και το Λουξεμβούργο με 20,5%. Αντίστοιχα χαμηλά επίπεδα εμφανίζουν η Ουγγαρία και η Κύπρος, όπου το μερίδιο των ΑΠΕ διαμορφώθηκε στο 24,1%, καθώς και η Σλοβακία με 24,9%, αποτυπώνοντας τις μεγάλες αποκλίσεις που εξακολουθούν να υπάρχουν μεταξύ των κρατών-μελών ως προς την ταχύτητα της ενεργειακής μετάβασης.
Πρέπει να σημειωθεί ότι τα στοιχεία της υδροηλεκτρικής παραγωγής δεν περιλαμβάνουν την άντληση και υπολογίζονται ως μέσος όρος σε βάθος αρκετών ετών, προκειμένου να εξομαλύνονται οι επιπτώσεις από τις μετεωρολογικές διακυμάνσεις. Αντίστοιχα κανονικοποιημένη είναι και η παραγωγή από αιολικά, ώστε τα δεδομένα να μην επηρεάζονται από έκτακτες καιρικές συνθήκες. Η ηλιακή ενέργεια περιλαμβάνει τόσο τα φωτοβολταϊκά όσο και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ηλιακά θερμικά συστήματα, ενώ στις λοιπές ανανεώσιμες πηγές εντάσσονται η ηλεκτροπαραγωγή από αέρια και υγρά βιοκαύσιμα, τα ανανεώσιμα αστικά απόβλητα, η γεωθερμία, καθώς και η παλιρροϊκή, κυματική και ωκεανική ενέργεια. Επιπλέον, σε περιπτώσεις όπου μια χώρα παράγει περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές σε σχέση με τη συνολική της κατανάλωση, το σχετικό ποσοστό μπορεί να υπερβεί το 100%, όπως συμβαίνει χαρακτηριστικά στη Νορβηγία και την Ισλανδία. Στον υπολογισμό αυτό, στον αριθμητή λαμβάνεται υπόψη η ακαθάριστη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές, κανονικοποιημένη για υδροηλεκτρικά και αιολικά, ενώ στον παρονομαστή περιλαμβάνεται η συνολική ακαθάριστη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από όλες τις πηγές, χωρίς κανονικοποίηση, προσαρμοσμένη με βάση τις εισαγωγές και τις εξαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας.
