Σύμφωνα με τις διεθνείς επιστημονικές εκθέσεις, η μέση θερμοκρασία της Γης έχει αυξηθεί σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες, οδηγώντας σε κλιματική αποσταθεροποίηση. Καύσωνες, πλημμύρες, παρατεταμένες ξηρασίες δεν αποτελούν πλέον μεμονωμένες εξαιρέσεις, αλλά συστηματικές εκδηλώσεις ενός πλανήτη που υπερθερμαίνεται. Παράλληλα, η απώλεια βιοποικιλότητας εξελίσσεται με ρυθμούς πρωτοφανείς. Ένα στα οκτώ είδη ζώων και φυτών απειλείται με εξαφάνιση. Οικοσυστήματα καταστρέφονται, η σταθερότητα της φύσης απορρυθμίζεται, η τροφική αλυσίδα διαρρηγνύεται. Πλαστικά, χημικά, λύματα και βαρέα μέταλλα μολύνουν ποτάμια, λίμνες και θάλασσες. Δάση αποψιλώνονται, με συνέπεια την απώλεια άνθρακα από το έδαφος και τη διατάραξη των υδρολογικών κύκλων. Οι φυσικοί πόροι μειώνονται, λόγω υπερκατανάλωσης. Ο πλανήτης όχι μόνο δεν προλαβαίνει να ανανεώσει όσα του αφαιρούμε, αλλά χάνει και την ικανότητά του να ρυθμίζει το κλίμα.

Η πατρίδα μας, με τον μοναδικό φυσικό της πλούτο, έχει ζήσει τα τελευταία χρόνια φυσικές καταστροφές, έχει έρθει οδυνηρά αντιμέτωπη με προβλήματα που προκαλεί η ανισορροπία της φύσης. Οι πυρκαγιές, οι πλημμύρες, η διάβρωση των ακτών, η απώλεια οικοτόπων, αποτελούν φαινόμενα που καταγράφονται με αυξανόμενη συχνότητα. Η επιστήμη μάς προειδοποιεί ότι χωρίς άμεση δράση, οι επιπτώσεις θα είναι μη αναστρέψιμες.

Ταυτόχρονα, ωστόσο, η επιστήμη μας δίνει τα εργαλεία που προδιαγράφουν τις λύσεις: Η μετάβαση σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η κυκλική οικονομία, η προστασία των οικοσυστημάτων, η πράσινη τεχνολογία και η βιώσιμη γεωργία αποτελούν στρατηγικές που μπορούν να ανακόψουν την πορεία της κρίσης. Η συνειδητοποίηση ότι η ευθύνη είναι κοινή και η δράση συλλογική, είναι μια ώθηση προς την ενίσχυση της περιβαλλοντικής παιδείας, που θα διασφαλίσει ότι κάθε πολίτης ξεχωριστά και όλοι από κοινού θα ταχθούν στην προστασία κάθε σπιθαμής φυσικής ομορφιάς που μας έχει εμπιστευτεί η ιστορία και η γεωγραφία μας.

Διότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι ηθική πράξη, μια πράξη δικαιοσύνης προς τις επόμενες γενιές. Είναι επένδυση στη δημόσια υγεία, στην οικονομική ανθεκτικότητα και στην κοινωνική ευημερία. Είναι ένας δείκτης ενεργού πολιτειότητας, το μέτρο με το οποίο κρίνεται η ποιότητα του πολιτισμού μας. Μια χειρονομία σεβασμού προς τους ανθρώπους που θα κατοικήσουν αυτό τον όμορφο πλανήτη μετά από εμάς, και μια υπόσχεση ότι θα παραδώσουμε στη ζωή όσα η ζωή μας εμπιστεύτηκε.