Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο κλάδος δια της Ένωση Επιχειρήσεων Αρτοποιίας – Ζαχαροπλαστικής (ΕΕΠΑΖ), η οποία προειδοποιεί ότι η εικόνα που διαμορφώνεται στις επιχειρήσεις αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής είναι πλέον μη αναστρέψιμη χωρίς ουσιαστική στήριξη. Όπως επισημαίνει, περισσότερα από 3.000 αρτοποιεία, ζαχαροπλαστεία και πρατήρια έχουν βάλει λουκέτο μόνο τους τελευταίους 30 μήνες, με τον ρυθμό των κλεισιμάτων να παραμένει αυξητικός.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη διαδραματίζει το ενεργειακό κόστος, καθώς πρόκειται για έναν κατεξοχήν ενεργοβόρο κλάδο με συνεχή λειτουργία εξοπλισμού. Σύμφωνα με την ΕΕΠΑΖ, το κόστος της ενέργειας έφτασε να τετραπλασιαστεί το 2022, ενώ σήμερα παραμένει σταθερά περίπου διπλάσιο σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα του 2020, συμπιέζοντας ασφυκτικά τα περιθώρια βιωσιμότητας των επιχειρήσεων και περιορίζοντας τη δυνατότητά τους να απορροφούν περαιτέρω αυξήσεις.
Πέραν της ενέργειας, ο κλάδος επισημαίνει ότι βρίσκεται αντιμέτωπος και με μια σειρά σωρευτικών επιβαρύνσεων, από τις μεγάλες ανατιμήσεις πρώτων υλών μετά την πανδημία έως το αυξημένο κόστος συμμόρφωσης με νέες ψηφιακές, περιβαλλοντικές και εργασιακές υποχρεώσεις, οι οποίες, όπως σημειώνει η Ένωση, λειτουργούν προσθετικά σε ένα ήδη επιβαρυμένο λειτουργικό κόστος. Όπως αναφέρει σε σχετική ανακοίνωσή της «από την εποχή της πανδημίας και μετά, έχουν σημειωθεί πρωτοφανείς ανατιμήσεις από 100% έως και 400% σε βασικές πρώτες ύλες, εκ των οποίων τις περισσότερες τις έχουν απορροφήσει οι επιχειρήσεις και μικρό μέρος μόνο έχει περάσει στις τιμές των προϊόντων, καθώς οι άνθρωποι του κλάδου συμμερίζονται την έντονη οικονομική πίεση που βιώνουν οι συμπολίτες μας».
Ενδεικτικό της πίεσης που ασκείται στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις του κλάδου είναι ότι, πέρα από το κόστος προσαρμογής, ακόμη και η συμμόρφωση με το συνεχώς μεταβαλλόμενο κανονιστικό πλαίσιο μετατρέπεται σε αυτόνομο βάρος. Όπως επισημαίνεται, οι επιχειρήσεις καλούνται να παρακολουθούν δεκάδες αποφάσεις, εγκυκλίους και τεχνικές οδηγίες, συχνά με αντικρουόμενες απαιτήσεις και αλληλοεπικαλύψεις ελέγχων, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο προστίμων και ενισχύει το αίσθημα αβεβαιότητας. Σε αυτό το περιβάλλον, η καθημερινή λειτουργία του αρτοποιείου ή του ζαχαροπλαστείου γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη, ιδιαίτερα για οικογενειακές επιχειρήσεις με περιορισμένους πόρους.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με την Ένωση, το βάρος για τις επιχειρήσεις δεν περιορίζεται στις τιμές των πρώτων υλών, αλλά εντείνεται από ένα πυκνό πλέγμα νέων υποχρεώσεων και κανονιστικών απαιτήσεων. Τα τελευταία χρόνια οι επιχειρήσεις του κλάδου έχουν κληθεί να επωμιστούν το κόστος ψηφιοποίησης των φορολογικών διαδικασιών, τη διασύνδεση ταμειακών και POS, την εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας, περιβαλλοντικά τέλη, νέες πιστοποιήσεις προσωπικού, αλλά και πρόσθετες ασφαλιστικές υποχρεώσεις, σε ένα περιβάλλον όπου ακόμη και η παρακολούθηση των συνεχών αλλαγών στο κανονιστικό πλαίσιο καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη για μικρές και οικογενειακές επιχειρήσεις.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η Ένωση Επιχειρήσεων Αρτοποιίας – Ζαχαροπλαστικής ζητά άμεσες παρεμβάσεις, με αιχμή τη γενναία στήριξη έναντι του ενεργειακού κόστους, το οποίο χαρακτηρίζει ως τον πλέον καθοριστικό παράγοντα για τη βιωσιμότητα του κλάδου, αλλά και τη διαμόρφωση ενός απλού και λειτουργικού θεσμικού πλαισίου που θα λαμβάνει υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής.
