Ο Αμερικανός πρόεδρος προβαίνει καθημερινά σε παραληρηματικές δηλώσεις που βασίζονται στην πεποίθηση του ότι οι ΗΠΑ είναι και πρέπει να το δείχνουν η ηγεμονική παγκόσμια δύναμη που μπορεί να επιβάλλει δια της ισχύος ότι θέλει, απλά γιατί μπορεί. Όπως η δήλωση που έκανε σε συνέντευξη του στους New York Times, ερωτηθείς αν υπάρχουν όρια στις εξουσίες του, σε διεθνές επίπεδο: «Ναι, υπάρχει ένα πράγμα. Η δική μου ηθική. Το δικό μου μυαλό. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με σταματήσει. Δεν χρειάζομαι το Διεθνές Δίκαιο».
Ο «τσαμπουκάς» αυτός του Ντόναλντ Τραμπ, όμως, δεν είναι διόλου βέβαιο ότι τελικά θα τον οδηγήσει, τον ίδιο και τις ΗΠΑ -για τις οποίες δηλώνει ότι είναι αυτές μόνο που τον ενδιαφέρουν – σε μια νέα καλύτερη εποχή.
Για παράδειγμα η στάση που τηρεί για την Γροιλανδία και η εμμονή του να την προσαρτήσει στις ΗΠΑ θα προκαλέσει μια έντονη αντίδραση από τους δυτικούς συμμάχους του στην Ευρώπη, καθώς το μεγαλύτερο νησί του κόσμου ανήκει στη Δανία που όπως και οι ΗΠΑ είναι μέλη του ΝΑΤΟ.
Μια αμερικανική επίθεση οποιασδήποτε μορφής για την προσάρτηση της Γροιλανδίας, όπως έχει προειδοποιήσει τις προηγμένες ημέρες και η πρωθυπουργός της Δανίας, θα σημάνει το τέλος του ΝΑΤΟ. Και μια τέτοια εξέλιξη τους μόνους που ωφελεί είναι οι θεωρούμενοι εχθροί της Δύσης και κυρίως ο Βαλντιμίρ Πούτιν. Ίσως γι’ αυτό και ο Ρώσος πρόεδρος δεν έχει αντιδράσει στις δηλώσεις Τραμπ, αφήνοντας τον να μπει σε έναν εμφύλιο σπαραγμό με τους ίδιους του θεωρούμενους συμμάχους του.
Ιδιαίτερα αν τελικά επαληθευτεί η προφητεία της Δανής πρωθυπουργό για διάλυση του ΝΑΤΟ, ο Βλαντιμίρ Πούτιν -και όχι μόνο- θα κάνει πάρτι.
Όσον αφορά στη στρατιωτική επέμβαση στην Βενεζουέλα για τη σύλληψη και την απαγωγή του προέδρου της χώρας Νικολάς Μαδούρο, δεν προκάλεσε μόνο την αντίδραση των δημοκρατικών και φιλειρηνικών πολιτών και κυβερνήσεων ολόκληρου πλανήτη, αλλά ακόμη και την κατακραυγή μέσα στην ίδια του τη χώρα των αντιπάλων του, του Δημοκρατικού κόμματος, αλλά και δικών του γερουσιαστών.
Και υπέστη μια σημαντική ήττα αφού, χθες Πέμπτη 8/1, η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών ψήφισε υπέρ μέτρου που αποσκοπεί στο να εμποδίσει τον Ντόναλντ Τραμπ να προχωρήσει σε περαιτέρω στρατιωτικές ενέργειες στη Βενεζουέλα χωρίς προηγούμενη έγκριση από το Κογκρέσο, με πέντε Ρεπουμπλικάνους να ενώνονται με τους Δημοκρατικούς στηρίζοντας το ψήφισμα.
Μια μικρή ήττα που για αρκετούς πολιτικούς αναλυτές, όμως, μπορεί να είναι προάγγελος μιας μεγαλύτερης σε περίπου 11 μήνες από τώρα στις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές του Νοεμβρίου 2026. Οι Δημοκρατικοί εκτιμάται ότι έχουν καλές πιθανότητες να αυξήσουν τις έδρες τους και να κερδίσουν την πλειοψηφία στην Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ ανοιχτό είναι το ενδεχόμενο να χάσει ο Τραμπ και τον έλεγχο της Γερουσίας.
Αυτός είναι και ο κρυφός πόθος των Ευρωπαίων ηγετών για πολλούς λόγους.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες στην κυριολεξία έχουν απαξιωθεί και έχουν υποστεί ουκ ολίγες προσβολές από τον Ντόναλντ Τραμπ και θα ήθελαν να του μπει «χαλινάρι». Και αφού οι ίδιοι δεν τολμούν να του αντιπαρατεθούν ελπίζουν αυτό να το κάνουν οι Δημοκρατικοί με την ψήφο των Αμερικανών πολιτών.
Ακόμη με μια αποδυνάμωση του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές ελπίζουν να αλλάξει και η τακτική των ΗΠΑ σε ότι αφορά τους τεράστιους δασμούς που έχει επιβάλει ο Αμερικανός πρόεδρος στα ευρωπαϊκά προϊόντα που δημιουργούν τεράστια οικονομικά προβλήματα στη γηραιά ήπειρο.
Σε κάθε περίπτωση, οι Ευρωπαίοι ηγέτες όσο και αν εμφανίζονται και είναι ανίσχυροι και φοβισμένοι, αν βρουν την ευκαιρία θα αντιδράσουν, αφού πλέον δεν θεωρούν τον Τραμπ σύμμαχο τους, αλλά τύραννο τους, έστω και αν δεν το ομολογούν δημοσίως.
Όσον αφορά τη Ρωσία και την Κίνα και οι δυο αυτές μεγάλες δυνάμεις δεν ήταν ούτε ποτέ θα γίνουν σύμμαχοι των ΗΠΑ. Πούτιν και Σι Τζινπινγκ δεν αναλώνονται σε επιθετικές ενέργειες περιμένοντας τον Τραμπ να ηττηθεί από τα δικά του λάθη.
