«Νερό! Νερό!», φώναζαν περίπου 300 οργισμένοι κάτοικοι στο νησί Μπατάμ της Ινδονησίας, κρατώντας άδεια πλαστικά μπουκάλια έξω από τις εγκαταστάσεις του νέου ψηφιακού πάρκου Nongsa. Οι βρύσες στα σπίτια τους παραμένουν στεγνές για μήνες, την ώρα που τα γειτονικά data centers καταναλώνουν τεράστιες ποσότητες νερού για να αποτρέψουν την υπερθέρμανση των συστημάτων τους.

Η τοπική αυτοδιοίκηση αποδίδει την έλλειψη στην παρατεταμένη ξηρασία, ωστόσο οι αρχές υποχρέωσαν πλέον τις εταιρείες να κατασκευάσουν δικές τους μονάδες αφαλάτωσης. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι τοπικό.

Παγκοσμίως εκδηλώνονται αντιδράσεις ενάντια στην εξάπλωση των data centers λόγω της τεράστιας πίεσης που ασκούν στο ηλεκτρικό δίκτυο και στους υδάτινους πόρους.

Ενώ η ηλεκτρική ενέργεια τροφοδοτεί τα συστήματα, το νερό είναι απαραίτητο για την ψύξη τους. Ένα τυπικό data center στις ΗΠΑ καταναλώνει περίπου 1,1 εκατομμύριο λίτρα νερού ημερησίως - ποσότητα αντίστοιχη με αυτή 1.000 νοικοκυριών. Παράλληλα, μια μεγάλη εγκατάσταση 50MW απαιτεί ηλεκτρική ενέργεια ικανή να τροφοδοτήσει 22.000 νοικοκυριά.

Το Μπατάμ, χωρίς φυσικές πηγές γλυκού νερού, βασίζεται αποκλειστικά σε τεχνητούς ταμιευτήρες βρόχινου νερού για τους 1,3 εκατομμύρια κατοίκους του. Την ίδια στιγμή, το νησί μετατρέπεται σε περιφερειακό τεχνολογικό κόμβο, προσελκύοντας επενδύσεις άνω των 6,7 δισεκατομμυρίων δολαρίων, κυρίως λόγω της γειτνίασής του με τη Σιγκαπούρη.

Έως το 2030, η ζήτηση ισχύος από τα data centers στο νησί αναμένεται να ξεπεράσει τα 1.100MW, ποσότητα που επαρκεί για σχεδόν ένα εκατομμύριο σπίτια.

Οι ειδικοί υπογραμμίζουν την ανάγκη για διαφάνεια στα στοιχεία κατανάλωσης, τα οποία οι εταιρείες κρατούν ως απόρρητα. Όσο οι τοπικές κοινωνίες παραμένουν στο σκοτάδι βλέποντας τους πόρους τους να εξαντλούνται, οι κοινωνικές αντιδράσεις απλώς θα εντείνονται.

Πηγή: BBC